Het wordt stilaan duidelijk hoe de politieke kaarten dezer dagen worden geschud.

De Franstalige partijen, OpenVLD, SP.a en Groenen hebben nu duidelijk de hulp van de koning ingeroepen om het kartel CD&V/N-VA proberen te splitsen. Ik hoop dat het kartel niet aan die pogingen zal toegeven.

Voorts ijveren de Franstaligen duidelijk voor een twee-tegen-één-scenario. Zodra het Brusselse gewest aan de tafel zit is het immers twee Franstaligen tegen één Vlaming. Waals minister-president Demotte zegt dat dit niet anders kan omdat anders één miljoen mensen niet worden vertegenwoordigd. Waarom pakt hij dan ook de koning niet aan die de vertegenwoordigers van meer dan één miljoen Vlamingen weigert te ontmoeten?

Alles lijkt perfect in scenario gezet te worden om de Vlamingen voor de zoveelste keer het onderspit te laten delven tegenover de Franstaligen. De democratie zal opnieuw opzij worden geschoven voor de wensen van de minderheid van dit land.

Nu al wordt gezegd dat de Franstaligen onmogelijk nog vóór de verkiezingen van 2009 bereid zullen zijn aan een staatshervorming mee te werken. Deze verklaring alleen al zou de spreekwoordelijke druppel moeten zijn voor alle Vlaamse partijen. Het is genoeg geweest. Nu de pers eindelijk de bevolking inlicht over het waarom van de staatshervorming en nu eindelijk de mensen overtuigd raken van het feit dat hun problemen enkel en alleen kunnen worden aangepakt door eerst een grondige staatshervorming door te voeren, is de tijd rijp om de Franstaligen opnieuw duidelijk te maken waarop het nu staat. Ofwel komt er nu snel een grondige staatshervorming, ofwel is er geen Belgische staat meer.

De Vlaamse partij die hier niet durft of wil aan meewerken maar zich plooit naar de bevelen van de Franstaligen, is het niet waard in Vlaanderen vertegenwoordigd te zijn.

Meer dan ooit zullen de Vlamingen nu te weten komen of hun vertegenwoordigers aan de Franstaligen likkende watjes zijn of echte staatslieden die hun volk krachtdadig vertegenwoordigen.

Yves Leterme kan met opgeheven hoofd Wetstraat 16 verlaten. Nadat hij meer dan een jaar door pers, Franstaligen en onderhuids door VLD is tegengewerkt, moet hij eindelijk bekennen dat een akkkoord tussen Vlamingen en Franstaligen niet mogelijk is.

Er wordt nu geopperd dat Reynders mogelijk het voortouw zou nemen. Mooi zo, maar dan wel enkel en uitsluitend indien er een grondige staatshervorming in het regeerakkoord zit. Zien of hij zijn eigen Franstaligen, en niet in het minst het racistische FDF, tot het maken van een compromis kan dwingen.

Meteen zijn ook de demagogen op post: socialisten (Di Rupo) en De Morgen zijn er als de kippen bij om te zeggen dat het jammer is dat het communautaire nu zoveel voorrang lijkt te hebben op het sociaal-economische. Geen van beiden durft uiteraard te bekennen dat je geen sociaal-economische maatregelen kan nemen zonder de gemeenschappen daartoe de middelen te geven. Voor een extreem-linkse heikneuter als Yves Desmet zou het verkondigen van de waarheid nu eenmaal du jamais vu zijn.

Ook Groen! verkondigt bij monde van Mieke Vogels dat CD&V/N-VA blijkbaar enkel oog heeft voor een staatshervorming en niet voor de echte problemen van de mensen. Hoe dom en demagogisch kan een mens zijn? Typisch links populisme van iemand die het nog altijd niet begrepen heeft.

En hoe moet het nu verder? Het moet niet verder. Laat het gezond verstand de bovenhand halen. Dat gezond verstand zegt dat de beide taalgemeenschappen zover uit elkaar zijn gegroeid dat samenwerken niet langer kan. Of misschien toch… Laat de gemeenschappen dan samen beslissen wat ze nog samen zien zitten te doen. En als zelfs dat niet lukt, dan is het gewoon over en uit met dit land. Dát en dat alleen is de enige logische conclusie.

Wat moet er gebeuren vooraleer Radio 1 aan iets aandacht geeft? De hele namiddag was er Sporza met de verslaggeving van de Ronde van Frankrijk.
Tegelijkertijd gebeurde er heel wat in en rond de Wetstraat dat op z’n minst belangrijk voor ons land kan worden genoemd. Waarom werd hieraan geen aandacht besteed?

Geen tijd omwille van de sport? Nonsens! Als er muziek kan worden gespeeld is er ook tijd om de politieke en andere gebeurtenissen te belichten.

Tel daarbij het feit dat het 8- en 17u-nieuws nauwelijks 7 minuten duurt (tegenover vroeger makkelijk 13) en in een ijltempo wordt afgelezen, dat men er niet eens in slaagt om één Vlaming te vinden in pakweg Frankrijk, Groot-Brittannië of Italië om ons over de lokale gebeurtenissen in te lichten, en dat muziek steeds meer op het voorplan treedt bij deze zender, en het fiasco van de VRT is compleet.

Radio 1 een nieuws- en informatiezender? Vergeet het. Een flutzender die er geen minuut in slaagt haar publieke opdracht te vervullen. Een zender die de publieke omroep onwaardig is en een blinde vlek is op de West-Europese informatieradiokaart.

Radio 1 is dé grote miskleun binnen een VRT die duidelijk nog altijd niet begrepen heeft wat de taak van een openbare omroep is en moet zijn.

Uittreksel uit 11 juli-toespraak van Guido Naedts, voormalig VRT-journalist:

WIJ zouden mensen uitsluiten? WIJ, één van de meest verdraagzame gastvrije volkeren van Europa?

Hebben wij niet altijd met open armen mensen in nood ontvangen? Zijn er ergens in Europa meer pleeg- en onthaalgezinnen dan in Vlaanderen? Hebben we niet allemaal kindjes aangenomen en in huis genomen uit Roemenië, India en Noordierland, Algerijntjes uit de Franse bidonvilles; mijn schoonmoeder is als Hongaars kind in de jaren 20 door een gezin uit de Kempen geadopteerd. Hoeveel Vlaamse mannen en vrouwen hebben de afgelopen decennia niet vrachtwagens vol goederen verzameld en overgebracht naar Roemenië?
En wààr zitten de asielzoekers? Wallonië telt twee keer meer gemeenten zonder één enkele asielzoeker dan wij. En waar komen de asielzoekers uit Brussel en Wallonië hun leefloon ophalen? Ja, bij onze OCMW’, bij “les boches du Nord”. Voor noodgevallen staat ons hart en staat ons huis altijd wagenwijd open en daar mogen we fier op zijn.

Maar als we overrompeld dreigen te worden, dan zeggen we: STOP!

Dat hebben we in Brussel geleerd waar we een eeuw lang zijn overrompeld. De kleine Vlaamse man en vrouw hebben er zich laten verfransen en hebben zich aangepast aan de rijke migranten, die geleidelijk hun gemeentebesturen hebben ingepalmd.

Vlaamse Vrienden, ik woon een halve eeuw in Brussel en de Vlaamse Rand.
Alle 19 gemeenten van de agglomeratie en àlle 6 zgz. Vlaamse faciliteitengemeenten hebben nu een Franstalige burgemeester en dito schepencollege. De taalwetgeving wordt gewoon weggelachen. In de randgemeenten vertikken de gemeentebesturen het om Vlaamse bibliotheken te financieren terwijl wij er wel Franstalig onderwijs mogen betalen maar dan weer niet mogen inspecteren. De Vlamingen zijn in en rond Brussel letterlijk weggedrumd, zoals de Serviërs uit Kosovo of de Palestijnen uit de Westbank en het gaat nog elke dag voort.

Alleen, diegenen die de Brusselaars hebben overrompeld en verfranst, worden nu op hun beurt overrompeld door allochtone massa’s, die hebben ingezien dat men zich hier toch niet moet aanpassen! Het Frans wordt aan de kop verdrongen door het Engels, aan de basis door het Arabisch.
In Brussel 19 met zijn miljoen inwoners, kregen alle Vlaamse lijsten samen bij de laatste verkiezingen nog maar 52.000 stemmen, terwijl er alleen al door de Snelbelgwet in 4 jaar tijd 50.000 allochtone Belgen BIJ zijn gemaakt. Die Snelbelgwet heeft over het hele land in 4 jaar tijd 337.000 Belgen bij gecreëerd, evenveel als de bevolking van Mechelen, Leuven, Hasselt, Kortrijk en Turnhout samen. Voeg daarbij het Vreemdelingstemrecht, de lakse naturalisaties, de regularisatie van mensen zonder papieren (hoe langer ge vast, hoe langer je mag blijven) en U zult beseffen dat in al onze grote steden de autochtone politieke klasse bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, uiterlijk 2018 zal zijn weggevaagd. Dan zullen de Bettina Geysens van deze wereld in burka moèten rondlopen. Bye bye multiculturele samenleving. Maar in elk geval: bye bye België.

België is om zeep, maar hoe er een punt achter zetten?

1° Door over de onafhankelijkheid van Vlaanderen en Wallonië te onderhandelen,
zoals de Tsjechen en de Slowaken? Maar de Walen en Franstaligen klampen zich uit verlatingsangst zo hardnekkig aan België vast dat we niet te veel moeten verwachten van onderhandelingen. Voor een beperkte staatshervorming niet, voor onafhankelijkheid zeker niet.

2° En als de Walen nu zelf zouden afscheiden?
Stel je voor dat Vlaanderen plots zo verarmt dat de geldstromen omkeren. Zodra het eerste miljoen EURO transfer van Zuid naar Noord zou lopen, zou het met België meteen gedaan zijn. De franstaligen zijn alleen aan België gehecht zolang ze er de Vlamingen mee kunnen melken.
Stel je voor dat de verkiezingen van juni 2009 door de faliekante afloop van het huidig overleg zo’n overwinning zal geven aan de Vlaams kartel van VB, LDD en NVA dat de Koning zo’n Forza Flandria zal moéten ontvangen en met de regeringsvorming zal moeten belasten; dan zullen de Walen zo’n afkeer van België krijgen, dat ze er niets meer mee te maken willen hebben en zelf de Belgische deur achter zich dichttrekken.
Grapje, denkt U? Tweejaar geleden werd de socialistische metaalarbeidersbond stante pede opgesplitst omdat er Herwig Jorissen voorzitter ging worden en de Walen wilden geen nationale voorzitter met een Vlaamsnationaal verleden. En de boel werd gesplitst.

En
3° zelf de Vlaamse onafhankelijkheid uitroepen?
Onze moedige voorouders deden het wel met het Plakkaat van Verlatinghe van 1581. Toen stelden de Staten Generaal vast dat het wettelijke gezag, namelijk Koning Philips II, het volk der Nederlanden in de steek gelaten had en de belangen van de Nederlanden niet meer behartigde. Het was het startsein voor de opstand en de scheiding van de Nederlanden.
Vandaag zijn we onder Albert II op hetzelfde punt beland: men noemt België in de politieke literatuur een “mislukte staat” (failed state) zoniet een schurkenstaat (rogue state).

We kunnen
4° ook de weg van een ASYMMETRISCHE STAATSHERVORMING kiezen
Enkele landen met ooit een sterk centraal gezag, gewezen unitaire staten dus, hebben allemaal vergaande bevoegdheden overgedragen aan sommige deelstaten, terwijl sommige van hun deelstaten onder federaal bestuur blijven.
Wales heeft beperkte bevoegdheden, Schotland en Noord-Ierland heel ruime, maar de zaken van Engeland worden door de centrale regering vanuit Westminster behartigd. In Spanje hebben Baskenland en Catalunya ruime bevoegdheden, zelfs fiscale. Maar Andalusië en Estramadura blijven vanuit Madrid bestuurd; ze hebben zich neergelegd bij de ruime zelfbeschikking van de Basken en de Katalanen.

En WAT als we geen deze 4 wegen kunnen, willen of durven bewandelen?

Als de Franstaligen zich aan België blijven vastklampen zonder het federale spel te willen spelen?
Dames en heren,
Dan is er maar één alternatief - en dan bedoel ik geen zakenkabinet onder de leiding van Steve Davignon of Maurits Lippens - dat alternatief is een echte institutionele atoombom:

Dat de Vlaamse meerderheid die we effectief hebben de hele federale santeboetiek opdoekt, dit gigantische boerenbedrog van gemeenschappen en gewesten met Brussel als derde gewest afschaft om terug te keren naar het unitaire België. Maar dan een België zonder grendelgrondwet, zonder dubbele meerderheden, zonder inroepen van belangenconflicten, zonder alarmbelprocedures, zonder faciliteiten, ze mogen voor mijn part van heel België één kieskring maken, alle Belgen gelijk voor de wet, één man één stem, niet 6 maar één Parlement waarin de Vlaamse meerderheid beslist. Dan hebben we de toestand die Frans Van Cauwelaert voor ogen stond, waarin de Vlamingen het land besturen en naar best vermogen de regels van goed bestuur tot in de verste uithoeken van Charleroi en Luik doen toepassen én controleren.

Dan kunnen WIJ de échte problemen van de mensen aanpakken en oplossingen aanbieden:

• voor het gigantische probleem van energie en grondstoffen,
• voor de gevolgen van de globalisering en klimaatverandering,
• voor de vergrijzing en ontvolking,
• voor de allochtonisering van onze samenleving
• voor de bedreiging van Europa door verachterlijking

Ofwel pakken Vlamingen en Walen dat aan, elk in hun eigen onafhankelijk kader ofwel doet de Vlaamse meerderheid dat in het nieuwe unitaire België.

Guido Naedts

Er zijn mensen die het succes van de Vlaamse feestdag afmeten aan het aantal leeuwenvlaggen die aan de huizen hangen, of aan het aantal aanwezigen op deze of gene manifestatie of feest. Die mensen begrijpen niet waar het vandaag allemaal om draait.

Een nationale feestdag is een moment waarop je je eigen land eens vanop afstand bekijkt, om vervolgens trots te zijn op dat land en er blij om te zijn dat je er woont. Het is een dag waarop je je eigen land in de bloemetjes zet.

Dat kan zowel met als zonder uiterlijk vertoon, dat kan met en zonder woorden, dat kan met en zonder diepgaande gesprekken, dat kan met anderen maar ook alleen, maar heeft in wezen niets met politiek te maken maar alles met vaderlandsliefde.

Het is dan ook niet minder dan schandalig dat diverse BVs (een belasting ontwijkende Jean-Marie Pfaff, de compleet overroepen Axl Peleman, een Geena Lisa op retour) in de kranten verkondigen dat de Vlaamse feestdag hen niets zegt en dat ze die niet zullen vieren. Die mensen komen er openlijk voor uit dat zij ons land niet verdienen. Ze horen dan ook verbannen te worden naar de sloppenwijken van Charleroi.

Stel u voor dat een bekende Fransman zou verklaren dat quatorze juillet hem niets zegt, of een bekende Nederlander koninginnedag en oranje maar niets vindt. Die mensen zouden door de media in eigen land onder tonnen kritiek worden bedolven. Niet in Vlaanderen. Daar mag iedereen luidop verkondigen dat ze geen band hebben met Vlaanderen en er nog fier op zijn ook.

Dit laatste toont aan dat er nog heel wat werk is. Het Vlaamse bewustzijn mag dan wel gegroeid zijn het afgelopen jaar, er moet de mensen nog goed uitgelegd worden hoe ons land België écht in mekaar zit en hoe Vlaanderen voortdurend op vele vlakken wordt tegengewerkt door Wallonië. De pers speelt daar een cruciale rol in, maar houdt nog té veel vast aan hun politiek correcte dogma.

In ieder geval een prettige Vlaamse feestdag toegewenst.

Ik ben gisterenavond samen met onze Aalsterse volksvertegenwoordigster Sarah Smeyers en haar medewerkster Marijke naar een druk bijgewoonde 11 juli-viering in Dendermonde geweest. Ik overdrijf niet als ik zeg dat er een kleine driehonderd man aanwezig was. Een goede organisatie van onze collega’s van N-VA Dender.

Uiteraard kwam iedereen om te horen wat onze voorzitter Bart De Wever over de huidige politieke toestand te zeggen had. Hij gaf een bijzonder interessant discours waarin hij de echte redenen gaf waarom het schier onmogelijk is een akkoord te sluiten tussen Vlamingen in Walen, en niet de drogredenen die we dagelijks in de pers kunnen lezen.

Voor wie er zich voor interesseert, die echte redenen zijn hoofdzakelijk te zoeken bij het gigantische cultuur- en mentaliteitsverschil tussen Vlamingen en Walen. De Vlamingen houden aan het territorialiteitsbeginsel, de Walen aan het vrijheidsbeginsel. Wie het territorialiteitsbeginsel aanhangt zegt dat iedereen welkom is op zijn grond maar dat die dan wel aan enkele (taal)voorwaarden moet voldoen. De aanhangers van het vrijheidsbeginsel menen dat zij de vrijheid te hebben om hun taal overal te spreken en op te leggen waar zij dat willen.
Het is evident dat een compromis tussen beide haaks staande beginsels onmogelijk is.

Terecht werd ook verwezen naar Franstaligen elders in de wereld, met name in Québec. Daar gelden taalregels die vele malen strenger zijn dan in Vlaanderen. Bovendien zouden de Engelstaligen er nooit moeten aan denken om enkele gemeenten uit de Franstalige provincie te annexeren omdat er een meerderheid aan Engelstaligen woont. De Québecois zijn dan ook geestelijke Vlamingen. Zij maken net hetzelfde mee wat wij paradoxaal genoeg van de Franstaligen hier te verduren krijgen.

Het viel gisterenavond op dat na een of andere commissievergadering diverse leden van de Dendermondse gemeenteraad mee kwamen luisteren en na afloop enthousiast mee de Vlaamse Leeuw meezongen. Zo hoort het ook!

Na de op lang applaus onthaalde toespraak werden naar goede Vlaamse gewoonte de maag en keel gespijsd waarbij de tongen al gauw loskwamen. Ik had het genoegen om een kort gesprek te kunnen voeren met onze voorzitter, iemand waar eenieder van ons veel respect voor heeft en waarvan ik me soms afvraag hoe hij het doet om steeds weer te blijven doorgaan in weerwil van bv. de uitlatingen van de krant die zijn volk leerde haten.

Nadien kon de Dendermondse horeca genieten van een hoop N-VA’ers die nog wat gingen napraten in gezelschap van onze voorzitter. Zelf had ik de gelegenheid om na lange tijd eindelijk bij te praten met het toffe Lebbeekse gemeenteraadslid Goedele Uyttersprot.

Qua 11 juli-vieringen was dit alvast een die kon tellen. De volgende afspraak is nu zaterdag vanaf 17u in de Vlaanderenstraat in Aalst waar een Vlaanderen Feest-viering zal worden gehouden voor jong en oud. Allen daarheen!

De VRT en De Standaard publiceerden vandaag een nieuwe peiling over de huidige kiesintenties in Vlaanderen.

Er worden diverse besluiten getrokken: het kartel krijgt klappen, er is geen vertrouwen in de regering, evenmin is er een geloof dat er tegen 15 een communautaire oplossing zal zijn, Leterme is niet langer populair, …

Hoe vreemd, of misschien net begrijpelijk omwille van de aard ervan, dat noch de VRT noch De Standaard hetvolgende besluiten:

Van alle kiezers wil maar liefst 55,2% dat er een verregaande staatshervorming komt (kiezers van het kartel, LDD en VB samen). Reken daarbij nog een deel van de VLD (21,1%) dat dat ongetwijfeld ook wil maar dat onder meer daarin wordt gegijzeld door de eigen partijtop, verminder dan met het paar procent dat het linkse ACW in de CD&V voorstelt, en je komt makkelijk aan 2/3 van de Vlaamse bevolking dat een meer dan ernstige wijziging wil van onze staatsstructuur.

Daar tegenover staat een kleine minderheid die belgicistisch van aard is en voor wat vermeende macht bereid is de Franstaligen flink ter wille te zijn.

Jammer dat de Vlaamse pers in dit land deze eenvoudige besluiten niet durft, wil, kan of mag nemen.

Dagelijks sijpelen berichten binnen over het geweld in Zimbabwe dat door tiran Mugabe wordt georganiseerd en waardoor geen democratische verkiezingen meer mogelijk zijn.

Maar de echte democratie van een land of het gebrek daaraan wordt het meest duidelijk in kleine dingen.

De politie in hoofdstad Harare heeft een straatverkoper opgepakt. Reden: hij had z’n radio-ontvanger afgestemd op een programma van The Voice of America dat speciaal gewijd was aan de toestand in Zimbabwe. Op 15 juli zal de verkoper, Noel Tichawana, voor de rechter moeten verschijnen. Er wordt hem ten laste gelegd dat hij criminele overlast heeft veroorzaakt door te luisteren naar een programma, Studio 7, dat politiek, economisch en algemeen nieuws over Zimbabwe geeft. Indien schuldig bevonden kan de man tot zes maand cel krijgen.

(Bron: The Zimbabwean)

Censuur is een aloude manier die door iedereen wordt toegepast die vreest dat de waarheid een ongewenst effect zal hebben. Dat gebeurt niet alleen in landen met dictators zoals in Zimbabwe, ze wordt evenzeer toegepast door zogenaamde democratische landen, zelfs door het onze.

Ook onze mondelinge en geschreven pers kent immers bepaalde filters die politiek incorrect nieuws weghouden. En bepaalde instellingen en politieke partijen werken met twee maten en twee gewichten zodat de publieke opinie kan worden gestuurd.

Échte democratie is dan ook een utopie. We kunnen enkel proberen die zo dicht mogelijk te benaderen.