Het Britse buitenlands beleid

Nog niet zolang geleden fronsten de mensen de wenkbrauwen toen ze zagen hoe sterk de Britten hun eigen Tony Blair naar voren schoven als dé kandidaat voor het presidentschap van Europa.

Zoals voor zowat alles dat zich in de politiek afspeelt, kan men de uitleg daarvoor vinden in een aflevering van Yes, Minister (of Yes, Prime Minister). Geniet van de heldere uitleg in onderstaand filmpje:

Transferts van Vlaanderen naar Wallonië begin 20e eeuw

Wie over de schandalige transferts van Vlaanderen naar Wallonië begint te praten, krijgt al vaak het argument te horen dat dit een verschijnsel is van de laatste decennia en dat de situatie daarvoor omgekeerd was. Meer nog, voorheen was het Wallonië dat Vlaanderen onderhield.

Laat u vooral niets wijsmaken. Wallonië heeft Vlaanderen nog nooit onderhouden. Een mooi bewijs is het boekje van Claudius Severius dat in 1918 al werd uitgegeven en de Vlaming opriep om eigen wetgevende macht en bestuur te eisen en niet langer de melkkoe te zijn van de Walen.

Inderdaad, toen al. Hieronder vindt u de eerste pagina. Wie het hele boekje wil hoeft slechts op de afbeelding te klikken.

Veel leesplezier!

Voorblad van de publicatie uit 1918

Verkeerspolitieterreur in Aalst

Enkele bijzonder gefrustreerde agenten van de verkeerspolitie in Aalst hebben afgelopen zaterdag weer schoon weer gehouden. Een dame die na een alcoholcontrole mocht doorrijden omdat ze niet had gedronken maar daarna de tegenliggers wou waarschuwen met haar grote lichten, werd door een politiecombi tegengehouden en geverbaliseerd omdat grote lichten enkel mogen worden gebruikt bij gevaar en dit nu niet het geval was.
Als excuus meldt de politie dat het gebruik van grote lichten de tegenligger kan verblinden.

Alle excuses zijn tegenwoordig goed om mensen de bon op te slingeren. Maar wat dan met de verkeerspolitie die zélf andere mensen verblindt? Zo werd ik begin dit jaar in Wichelen nog geflitst vanuit de tegenovergestelde richting. Dát verblindde pas. En het wil daarom niet zeggen dat ik te snel reed, het kan ook de tegenligger zijn geweest die men flitste.

En dan gaan we nog voorbij aan alle verkeersfouten die de verkeerspolitie zelf maakt: foutief geparkeerde combi’s, te snel rijden (zonder blauwe lichten), enkel de blauwe lichten en sirene aanzetten om door een rood licht te kunnen rijden, enz.

Ik vind dat een meldpunt moet worden opgericht waar de burgers overtredingen van de politie zelf kunnen rapporteren. Probleem is misschien wel dat zo’n meldpunt al gauw overspoeld zou worden met klachten. Of anders moet iemand misschien een weblog starten waarop al die overtredingen kunnen worden gemeld. Maar wat de burger ook onderneemt, de verkeerspolitie zal nooit verantwoordelijk worden gehouden, laat staan beboet, voor de overtredingen die ze maakt.

We moeten als burger dan ook willens nillens aanvaarden dat we het slachtoffer zullen blijven van enkele hypergefrustreerde agenten die de reputatie van de verkeerspolitie om zeep helpen.

Het Aalsterse bestuur scoort onwaarschijnlijk slecht

Volgens een bevraging van Radio 2 en Het Nieuwsblad (en uitgevoerd door Ivox) scoort de burgemeester van Aalst ontzettend slecht. Ze staat op de voorlaatste plaats van alle burgemeesters van het land met een score van 4,8 op 10.

Het is een uitslag die te verwachten viel. In de reportage van de VRT over Aalst legt de burgemeester uit dat de uitslag te wijten is aan twee zaken: de huidige werken waarvan de Aalstenaar het resultaat nog niet ziet én de aard van de Aalstenaar die alles steevast negatief ziet.
Ongehoorde quatsch!

Eén ding wil ik toegeven, de CD&V probeert krampachtig maar met weinig competentie 18 jaar wanbestuur van socialisten en liberalen recht te trekken, maar dit lukt niet door de stad diep in de schulden te steken, voor het komend jaar naar schatting 7 miljoen euro.

Maar de Aalstenaar ziet inderdaad de aanslepende rotslechte staat van de Hopmarkt, waarvoor het stadsbestuur nochtans 50.000 euro voor voorzien had om een asfaltlaag te leggen die de steentjes, de plassen en het stof naar het verleden zou hebben verwezen, maar die door de socialisten, in het bijzonder Ann Van De Steen, om onbegrijpelijke reden werd tegengehouden.

De Aalstenaar merkt ook dagelijks de dorpspolitiek die in Aalst heerst, waarbij christen-democraten, socialisten en liberalen mekaar steevast proberen af te troeven, tegen te werken en weigeren om ernstig samen te werken. N-VA, Groen!, Blauw en Vlaams Belang kunnen niet anders dan vanop de zijkant toe te kijken.

En de problemen nemen in Aalst toe:

• diverse Aalsterse bedrijven moeten heel wat mensen ontslaan
• de regularisaties bereiken belachelijke hoogtes – van een centrumstad van 77.000 inwoners zou Aalst na de regularisaties meer dan 80.000 inwoners tellen
• langzaam maar zeker is ook hier een zekere verfransing te bemerken (die in gemeenten als Affligem en Hekelgem al ernstig voelbaar is)
• qua mobiliteit is de stad een algehele ramp en de plannen van de stad maken dit enkel maar erger door alle verkeer naar de reeds volle onvolledige ring te sturen
• het parkeerbeleid is bijzonder aggressief en parkeerplaatsen verdwijnen alleen maar
• de verkeerspolitie terroriseert de automobilist met de letter van de wet (voor één kilometer te snel rijden mag u onverbiddelijk 50 euro neerleggen terwijl politiecombi’s regelmatig foutief geparkeerd staan)
• schepenen zoals Stylemans reageren niet op ernstige voorstellen en ideeën van bepaalde groepen maar zijn enkel in functie voor eigenbelang
• de meerderheidspartijen (CD&V, SPa, OpenVLD) doen aan struisvogelpolitiek  – de ene partij mag pas een initiatief doorvoeren als de andere partij(en) hetzelfde kunnen en mogen doen
• en zo kunnen we nog heel wat verder gaan…

Kortom, met Aalst zal het ondanks hele dure opsmukwerken niet snel beter gaan, tenzij er een bestuur aan de macht komt dat bereid is samen te werken voor de bevolking in plaats van vooreerst het eigenbelang te dienen. Maar tot aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 hoeven we daar alvast niet op te hopen.

Wickmayer en Malisse mogen Anciaux dankbaar zijn

De emoties rond de schorsing van één jaar van Wickmayer en Malisse lopen dezer dagen hoog op.

Wat niemand, en zeker Caroline Gennez niet, lijkt te beseffen, is dat het niemand minder is dan Bert Anciaux zelve die het hele systeem heeft ontworpen (enfin, niet hijzelf natuurlijk, dat is immers onmogelijk, wel zijn administratie en zijn partij, de socialistische partij) en het zijn administratie was dat naliet deze topsporters op een menselijke manier te behandelen.

N-VA-minister Philippe Muyters mag en moet nu het puin van Anciaux opruimen en de kritiek, die terecht is, opvangen.

Het bewijst nog maar eens dat alles wat Anciaux aanraakt kapot gaat. En wat Gennez ook in alle hypocrisie zegt, hij was toen lid van haar partij en haar partij is dus mede verantwoordelijk.

Anciaux mag opnieuw fier zijn op zijn prestatie.

zoals steeds enkel denkend aan zichzelf...

Kaas- en wijnavond bij N-VA Schoten

Wie op vrijdag 20 november nog niets in z’n agenda staan heeft, moet er absoluut aan denken om die avond van de heerlijkste kazen en wijnen (en andere dranken) te genieten op de 3e kaas- en wijnavond van N-VA Schoten.

Iefke Hendrickx

Voorzitster Iefke Hendrickx verwelkomt u vanaf 19u30 in Zaal Don Bosco in Schoten (rechtover de Cordula-kerk) en trakteert u meteen op een gastspreker van formaat: N-VA-minister Philippe Muyters.

Iedereen is uiteraard van harte welkom maar om een en ander goed te kunnen plannen is inschrijving wel gewenst. Dat kan u doen op volgend e-postadres: d.bossers@skynet.be

Ik zal er vast en zeker bij zijn… U komt toch ook?

Het échte advies van de Antwerpenaar

De kranten staan er vol van… het nee-kamp dat victorie kraait, het ja-kamp dat de uitslag nuanceert en nog mogelijkheden ziet.

Maar wat niemand lijkt te beseffen is dat de Antwerpenaar helemaal geen advies heeft gegeven! Twee derde van de Antwerpenaren heeft -door niet te gaan stemmen- gezegd dat ze niet in staat zijn een beslissing te nemen (of het hen niet interesseert) en dat de overheid maar moet doen wat ze het beste acht.

Dat betekent dat de winnaar van dit referendum de Vlaamse regering is. Zij hoeft zich immers niets aan te trekken van het referendum in Antwerpen want de Antwerpenaar heeft geen sluitend advies gegeven.

Maar burgemeester Janssens heeft dat uiteraard zo niet begrepen en wil dat men naar de Antwerpenaar luistert (lees: dat men het neen-kamp volgt). Wel, meneer Janssens, de Antwerpenaar heeft gezegd dat hij er niet wil over beslissen. U heeft dus niets meer in de pap te brokken en dient de beslissing over te laten aan de Vlaamse regering. Iets anders eisen zou bijzonder ondemocratisch zijn.

Waarom ik weer gewoon bestuurslid ben geworden…

Sinds afgelopen zondag ben ik officieel geen ondervoorzitter of secretaris meer in de lokale afdeling binnen onze partij maar wel weer gewoon bestuurslid… uit eigen keuze welteverstaan.

De redenen? Ach, die zijn divers.
Maar laat het ons zo stellen: de mails en politieke spelletjes die de socialistische partij en LDD de laatste dagen in een bijzonder negatief daglicht stellen, die komen in alle partijen en op alle niveaus voor.
En dat is niet mijn manier om aan politiek te doen. Of anders gesteld: ik ben niet voor dit soort politiek gemaakt.

Al te vaak worden in verenigingen, politieke en andere, mensen die het werk doen nodeloos bekritiseerd door mensen die weinig of niets doen. En deze laatsten zijn doorgaans nieuwe mensen, gefrustreerde en verbitterde voormalige mandatarissen of stromensen die in opdracht van partijen als Vlaams Belang in het bestuur zijn komen zetelen.
En dan hebben we het nog niet gehad over gebrek aan erkenning, lokaal maar ook nationaal, waar ons-kent-ons schering en inslag is.

Ook van mijn voornemen om eventueel volgende jaar kandidaat te zijn voor het voorzitterschap zie ik nu af. Als ik de dorpspolitiek bekijk die in mijn stad plaatsvindt, waarbij de partijen elkaar liever een kloot afdraaien dan samenwerken, dan zie ik niet in waarom ik de moeite zou doen om een functie te bekleden waardoor ik met die ‘mensen’ moet gaan praten, laat staan samenwerken.

Kortom, politiek zoals het in ons land en waarschijnlijk in vele anderen landen wordt gevoerd, is niet aan mij besteed.
Waarom dan wel bestuurslid blijven? Om het ideaal toch te kunnen blijven nastreven, omdat zonder de onbetaalde idealisten alles ineenstuikt, om contact te kunnen blijven houden met gelijkgezinden, maar misschien nog het meest omwille van de mensen daar die het toch de moeite waard zijn.

Politiek, het is soms met recht en reden een lelijk woord.

De Basken en hun strijd

Baskenland

Wie in ons land Baskenland zegt, denkt automatisch aan ETA, bomauto’s, aanslagen, terrorisme… en dat is compleet onterecht.

Dat is namelijk het beeld dat de media van Baskenland ophangt, een beeld dat zwaar door politieke druk is ontwikkeld.

Politieke druk? Jazeker. Spanje is immers een bevriend land dat al lang lid is van de Europese Unie. Wat voor politieke schade zou niet worden veroorzaakt mocht de media plots de waarheid verkondigen? En die waarheid is dat de Spaanse overheid al jaren een waar terreurbewind hanteert tegenover de Baskische bevolking, waarop de bijwijlen gewelddadige reactie van sommige Basken eigenlijk maar peanuts is.

Terreurbewind van de Spaanse overheid? Jazeker, na drie jaar burgeroorlog, veertig jaar dictatuur, ondergaan de Basken nu al meer dan dertig jaar meedogenloze repressie: de nog steeds veelvuldig voorkomende willekeurige arrestaties, foltering, “shoot to kill”, doodseskaders zoals BVE en GAL met hun vuile oorlog, enzovoort. Dát is het ware beeld van het o zo democratische Spanje dat ook de electorale en administratieve grenzen zodanig heeft getrokken dat zelfbeschikking voor Baskenland zo goed als onmogelijk wordt.

Maar de Spaanse censuur op de Europese media leeft niet op het internet. Ook hier in Vlaanderen, waar de Vlaams-nationalisten zich goed kunnen identificeren met de Baskische ijveraars voor zelfbestuur, zijn er mensen die de waarheid over de Baskische zaak onthullen.

Een van die mensen is Ignace Gilté. Hij heet een prachtige webstek gemaakt die heel passend De Basken en hun strijd heet en bestaat uit 389 pagina’s geschiedenis, oorzaken en gevolgen van het conflict, voorzien van de nodige achtergrondinformatie.

En vanaf oktober brengt Ignace een nieuwsbrief uit waarin men het échte nieuws over Baskenland en de houding van de Spaanse overheid volgen kan. De webstek is een echte aanrader voor wie meer wil weten dan wat onze subjectieve pers te melden heeft.

Zal Kind en Gezin consequent optreden?

Kind en Gezin trekt de erkenning in van de onthaalmoeder die sterke nazisympathieën heeft.  Ik kan mij daar in vinden… op voorwaarde dat Kind en Gezin en de journalisten van de VRT consequent zijn.

En om consequent te zijn dienen die journalisten en Kind en Gezin nu ook alle andere mogelijk extremistische onthaalmoeders te onderzoeken. Dat zijn bijvoorbeeld islamitische onthaalmoeders die zelf (of wiens echtgenoot) aanhanger zijn van de jihad of die bijvoorbeeld kinderen willen verplichten om een hoofddoek te dragen en hen daartoe desnoods met geweld of op andere manieren intimideren, of onthaalmoeders die zelf (of wiens echtgenoot) aanhanger zijn van Stalin en andere extreem-linkse dictators.

Die onthaalmoeders hebben immers even weinig recht op een erkenning als de extreem-rechtse onthaalmoeder. Wie die mening niet toegedaan is, discrimineert.

Ik roep de VRT-journalisten én Kind en Gezin dus op om hun acties consequent door te trekken.