De emoties rond de schorsing van één jaar van Wickmayer en Malisse lopen dezer dagen hoog op.
Wat niemand, en zeker Caroline Gennez niet, lijkt te beseffen, is dat het niemand minder is dan Bert Anciaux zelve die het hele systeem heeft ontworpen (enfin, niet hijzelf natuurlijk, dat is immers onmogelijk, wel zijn administratie en zijn partij, de socialistische partij) en het zijn administratie was dat naliet deze topsporters op een menselijke manier te behandelen.
N-VA-minister Philippe Muyters mag en moet nu het puin van Anciaux opruimen en de kritiek, die terecht is, opvangen.
Het bewijst nog maar eens dat alles wat Anciaux aanraakt kapot gaat. En wat Gennez ook in alle hypocrisie zegt, hij was toen lid van haar partij en haar partij is dus mede verantwoordelijk.
Anciaux mag opnieuw fier zijn op zijn prestatie.
zoals steeds enkel denkend aan zichzelf...
Het is natuurlijk te betreuren dat mensen die Vlaanderen en daarmee ons zelf enig aanzien kunnen geven op deze manier in de belangstelling komen. Hoe onredelijk ook, heiligen of schurken, het zijn onze mensen. Terug naar de werkelijkheid, deze mensen hebben zich niet aan de regels gehouden, niet eenmaal, meermaals. Achteraf kan men die regels betwisten, redelijk en geloofwaardig. Het wordt anders wanneer naam en faam als inzet gaat gebruiken om het oordeel van de rechtbank te sturen. De uitspraak van de rechtbank maakt voor velen niet de kern van de zaak uit wel de faam van de betrokken personen. Men vraagt om een voorkeursbehandeling en daar zit het wel goed fout.