Het wordt stilaan duidelijk hoe de politieke kaarten dezer dagen worden geschud.
De Franstalige partijen, OpenVLD, SP.a en Groenen hebben nu duidelijk de hulp van de koning ingeroepen om het kartel CD&V/N-VA proberen te splitsen. Ik hoop dat het kartel niet aan die pogingen zal toegeven.
Voorts ijveren de Franstaligen duidelijk voor een twee-tegen-één-scenario. Zodra het Brusselse gewest aan de tafel zit is het immers twee Franstaligen tegen één Vlaming. Waals minister-president Demotte zegt dat dit niet anders kan omdat anders één miljoen mensen niet worden vertegenwoordigd. Waarom pakt hij dan ook de koning niet aan die de vertegenwoordigers van meer dan één miljoen Vlamingen weigert te ontmoeten?
Alles lijkt perfect in scenario gezet te worden om de Vlamingen voor de zoveelste keer het onderspit te laten delven tegenover de Franstaligen. De democratie zal opnieuw opzij worden geschoven voor de wensen van de minderheid van dit land.
Nu al wordt gezegd dat de Franstaligen onmogelijk nog vóór de verkiezingen van 2009 bereid zullen zijn aan een staatshervorming mee te werken. Deze verklaring alleen al zou de spreekwoordelijke druppel moeten zijn voor alle Vlaamse partijen. Het is genoeg geweest. Nu de pers eindelijk de bevolking inlicht over het waarom van de staatshervorming en nu eindelijk de mensen overtuigd raken van het feit dat hun problemen enkel en alleen kunnen worden aangepakt door eerst een grondige staatshervorming door te voeren, is de tijd rijp om de Franstaligen opnieuw duidelijk te maken waarop het nu staat. Ofwel komt er nu snel een grondige staatshervorming, ofwel is er geen Belgische staat meer.
De Vlaamse partij die hier niet durft of wil aan meewerken maar zich plooit naar de bevelen van de Franstaligen, is het niet waard in Vlaanderen vertegenwoordigd te zijn.
Meer dan ooit zullen de Vlamingen nu te weten komen of hun vertegenwoordigers aan de Franstaligen likkende watjes zijn of echte staatslieden die hun volk krachtdadig vertegenwoordigen.
