Yves Leterme kan met opgeheven hoofd Wetstraat 16 verlaten. Nadat hij meer dan een jaar door pers, Franstaligen en onderhuids door VLD is tegengewerkt, moet hij eindelijk bekennen dat een akkkoord tussen Vlamingen en Franstaligen niet mogelijk is.
Er wordt nu geopperd dat Reynders mogelijk het voortouw zou nemen. Mooi zo, maar dan wel enkel en uitsluitend indien er een grondige staatshervorming in het regeerakkoord zit. Zien of hij zijn eigen Franstaligen, en niet in het minst het racistische FDF, tot het maken van een compromis kan dwingen.
Meteen zijn ook de demagogen op post: socialisten (Di Rupo) en De Morgen zijn er als de kippen bij om te zeggen dat het jammer is dat het communautaire nu zoveel voorrang lijkt te hebben op het sociaal-economische. Geen van beiden durft uiteraard te bekennen dat je geen sociaal-economische maatregelen kan nemen zonder de gemeenschappen daartoe de middelen te geven. Voor een extreem-linkse heikneuter als Yves Desmet zou het verkondigen van de waarheid nu eenmaal du jamais vu zijn.
Ook Groen! verkondigt bij monde van Mieke Vogels dat CD&V/N-VA blijkbaar enkel oog heeft voor een staatshervorming en niet voor de echte problemen van de mensen. Hoe dom en demagogisch kan een mens zijn? Typisch links populisme van iemand die het nog altijd niet begrepen heeft.
En hoe moet het nu verder? Het moet niet verder. Laat het gezond verstand de bovenhand halen. Dat gezond verstand zegt dat de beide taalgemeenschappen zover uit elkaar zijn gegroeid dat samenwerken niet langer kan. Of misschien toch… Laat de gemeenschappen dan samen beslissen wat ze nog samen zien zitten te doen. En als zelfs dat niet lukt, dan is het gewoon over en uit met dit land. Dát en dat alleen is de enige logische conclusie.
Het is te hopen dat Leterme nu de ‘Rue de la Loi’ verlaat, maar met opgeheven hoofd ? Dat zou ik niet zo één twee drie zeggen… Let’s face it : de man krijgt een tien op tien voor inzet en doorzettingsvermogen, maar hij heeft “het” niet in zich. Hij kan mensen niet over de streep trekken, hij heeft niet de kwaliteit om anderen van zijn gelijk te overtuigen. Enkel de begrippen “uitstellen”, “op de lange baan schuiven”, en “uitbesteden” heeft de man tot kunst verheven. Uiteraard kon hij soms ook niet anders, maar dat hij zelfs op het allerlaatste moment nog geprobeerd heeft de boel (voor de zoveelste keer) op te schuiven, deed ook bij mij de deur dicht. Dat hij zijn eigen uitspraak “wie gelooft die mensen nog?” nu als een boemerang in zijn eigen gezicht teruggeworpen krijgt is een logisch gevolg. Hij had er al veel eerder de brui aan moeten geven, dan was tenminste zijn geloofwaardigheid intact gebleven.
Wat had de brave man eigenlijk verwacht ? “ach, we stellen alles al zo lang uit, we zullen het nog meer es doen” ? De mensen blijven dit niet zomaar slikken. Bart De Wever heeft dit nu ook door. En pikt dit terecht niet meer. We zijn al meer dan een jaar belachelijk aan het doen, nu werd het echt hallucinant.
De reacties blijven natuurlijk niet uit : lang vlaams-extremistische kant uiteraard het hoongelach en het sarcasme van “zie je wel ?”, maar oplossingen moeten we van die kant ook niet verwachten me dunkt. De ronduit stupide opmerkingen van Groen! Zijn we ondertussen al gewend ; je kan ook niet meer verwachten van een partij van wie het gemiddelde IQ dat van een prei niet overstijgt. Bij de heraanstelling van Mieke Vogels was al duidelijk geworden dat ze de zware slachting (en vooral de reden waarom) bij de verkiezingen van 2003 al lang vergeten waren. De beste reactie (voorlopig) aan vlaamse kant is die van de socialisten ; die zwijgen in alle talen.
De VLD zoù beter zwijgen, de reden waarom zij nooit communautaire problemen hebben gehad is omdat Verhofstadt op alle vragen van Wallonië “ja” antwoordde. Logisch dat na het verdwijnen van hun “monsieur oui”, de franstalingen met een “madame non” op de proppen zouden komen.
Van franstalige kant is het (uiteraard) al hypocrisie wat de klok slaat : het is jammer, teleurstellend, spijtig, betreurenswaardig, enz… Plots komen van overal reacties dat men op het punt stond akkoorden te bereiken, goed wetende dat we waarschijnlijk nu het verst van een akkoord ooit stonden ! Men vind het een schande dat Leterme’s ontslag het land in een crisis gaat dompelen, en dit komende uit de mond van degene die voor 90 % verantwoordelijk waren voor de patstelling waar we al een jaar inzitten en die geleid heeft tot deze crisis ! De schaamte vèr vooruit ! Nu zal waarschijnlijk de bal (weer) in het kamp van de franstaligen gelegd worden lees ik. Terecht, maar naïviteit is ook nog altijd schering en inslag merk ik. Altijd zal er wel ergens een vlaming à la Van Rompuy zijn die nog eens op TV wil komen en die zal zeggen : “ik zal het nog wel eens proberen”, waarmee de walen nog maar es schuddebuikend van het lachen huiswaarts keren, en de slapeloze nachten aan Vlaanderen overlaten.
Wat nu te doen ? Wat mij betreft : niks. Bekijk de reportage van de RTBF over de vlaamse onafhankelijkheid, en maak die werkelijkheid.
Al die stemmingen lossen niks op, men moet geen 5 minuten politiek moed hebben, men moet 5 minuten de geldkraan dichtdraaien. We zullen eens zien hoe lang het dan nog gaat duren. “Wij laten Brussel niet los” hoor ik Peeters zeggen. Zalig zijn de armen van geest, laat de grootste geldverslindende stad toch aan de franstaligen ! Hoe denken zijn die te kunnen onderhouden ? Maar ja, het zal wel weer wishfull thinking zijn… Men zou nog in staat zijn Brussel aan Wallonië te geven en er nog voor blijven betalen ook.
Dringend gezocht : moedige politici met verstand.
Het is mij een raadsel waarom Vlamingen en Walen elkaar de tent uit blijven vechten, teminste de politici. Zou het niet tijd worden om het land gewoon eens te gaan besturen. Voor de NVA is deze crisis een geschenk uit de hemel. Die partij heeft immers als doel België op te blazen. Jammer dat er zo’n polarisatie is. Ik denk dat de meeste mensen het geruzie zo langzamerhand kostbeu zijn, om het maar op zijn Vlaams te zeggen.
De meeste mensen zijn dit ook beu. Dit is geen staatsprobleem, maar een politiek probleem.
Sorry René, maar naar mijn mening bekijk je de zaak verkeerd. Bij N-VA wil men natuurlijk de splitsing van België en een onafhankelijke Vlaamse staat (met inbegrip van Brussel).
Maar dat niet op vijf minuutjes gerealiseerd kan worden is evident. En dat de anderen daarvoor ook akkoord moeten gaan is even evident, maar naar alle waarschijnlijkheid niet evident dat ze daarmee akkoord willen gaan.
Dus wat wil de N-VA ? Meer zelfstandigheid binnen het Europese bestel. Ze hebben zich daarom samen gesmeten met de CD&V om alvast één stap vooruit te kunnen zetten. Die “splitsing” wel die is ruim honderd stappen verder. En komt “nu” helemaal niet ter sprake.
Maar waar ging het werkelijk over ? Wel of de Vlamingen de kans zouden krijgen om die ene (gematigde) stap te zetten. De vraag was of de “Walen (=Franstaligen)” die ene stap zouden toestaan. Dat zij zich akkoord zouden verklaren met eigen financiering. Of zij zelf verantwoordelijkheid zouden opnemen voor hun eigen daden. Of ze geloofwaardig zijn in hun retoriek dat ze België willen laten voortbestaan. Of ze daarvoor een offer zouden brengen. Of ze om België te laten voortbestaan de moed zouden hebben om de Vlamingen (de N-VA) wat te gunnen zodat de kiezers van die partij wat gematigd zouden worden en verdere stappen vermeden konden worden.
Het antwoord kennen we ondertussen. Ze hebben lak aan België. Het interesseert hen enkel als de Vlamingen er deel van uit maken en blijven financieren. Als de Waalse politici via het Belgische niveau buiten de lijntjes mogen blijven kleuren (in Vlaanderen voor alle duidelijkheid), in BHV, op justitie, landsverdediging, enz.
Besturen ? Wel bekijken we eens de persberichten vorig jaar enkele maanden na de verkiezing : onmiddellijk was er vertrouwen bij de bedrijven inzake de economische toekomst. Men was overtuigd dat er eindelijk een nieuwe regering aan het bewind zou komen die de problemen structureel zou aanpakken en geen schijnoplossingen zou aanbrengen.
Na één jaar weigeren door “Mme NON” weet men al beter. Die “economische” opleving kwam er enkel omdat het bedrijfsleven dacht dat er eindelijk komaf gemaakt zou worden met de wafelijzerpolitiek. Een jaar later, geconfronteerd met de ene na de andere blockage vanuit Franstalige kant, zie je al de gevolgen. De illusie is doorprikt. VOKA en UNIZO vragen nu een grondige staatshervorming, tot en met de toppers van het VBO.
(ook @ Gunther VM)
Leterme heeft gewoon een jaar gewacht totdat de Franstalige politici zouden begrijpen waar hij voor stond.
De CD&V kon enkel toegeven als de Frastaligen dubbel toegaven. Als de score van de voorbije acht jaar weer gelijk gesteld werd. Leterme heeft nog gewacht omdat hij dacht dat hij vanuit de hoek van CdH enige steun zou krijgen, omdat via de CdH ook de PS betrokken kon worden in het beleid. Maar na enige maanden weet hij al dat dit echt niet was om tot een “goed beleid” te komen maar enkel om het Kartel af te blokken.
Wat heeft Leterme in dat jaar gedaan ? Aangetoond dat er vanuit de “Waalse” kant geen constructief voorstel kwam tenzij er door de Vlamingen voor betaald werd. En hij weigerde de fout te maken van Tindemans (na 24 uur zijn overwinning afgeven).
Hij heeft de Walen voor zichzelf laten spreken. Hij heeft ze als een geslepen politicus onderworpen aan een kruisverhoor, zonder dat ze zich daarvan bewust waren.
Verder heeft hij stap voor stap de zaken weerlegd dat het VB jaar na jaar gescandeerd heeft. Hij heeft geen millimeter toegegeven. Niet te verwonderen dat FDW een pamper draagt. Zijn rijk van demagogie en volksverlakkerij is voorbij.
En ja ik twijfelde ook, ik vond ook dat er een oplossing gevonden moest worden (een plan B? of iets anders, want je kan onmogelijk beweren dat Leterme niet geprobeerd heeft en hij heeft mi zijn premierschap verdiend) maar het is uiteindelijk de CD&V zelf die voet bij stuk gehouden heeft.
Bekijk de persartikelen maar eens : nog maar twee weken geleden stelde Leterme nog dat hij “beterschap” zag, dat hij een andere ingesteldheid ontwaarde. Hij sprak dan enkel zoals men van een premier verwacht, … tot de laatste minuut de deur open houden en de anderen de kans bieden om hun stantpunt aan te passen en om toch tot een “opening” te komen. Maar ze is er niet gekomen.
Of denk je echt dat iemand zoals Leterme die probleemloos doorstoot naar de top van zo een ingewikkelde partij zoals de CD&V met zoveel verschillende strekkingen en standen, niet in staat is een compromis te bedingen ?
Hij is perfect in staat een eerbaar compromis af te sluiten en te bedingen. Alleen weigert hij zichzelf en zijn partij belachelijk te maken. Bekijk Visie (blaadje van de Christelijke vakbond en ziekenbond) van deze week maar eens : “Sociaal programma hand in hand met staatshervorming – Werk moet aantrekkelijker zijn dan werkloosheid “. De gevreesde linkerzijde van de CD&V heeft opgegeven. Zij begrijpen ook dat ze van hun collega’s in Wallonië geen enkele toegeving zullen krijgen.
Luc Cortebeeck :”We zijn nu zover gekomen dat er eerst een oplossing moet komen voor Brussel – Halle- Vilvoorde. Zolang die knoop niet ontward wordt, kunnen we van geen ander beleid werk maken.”
Eigenlijk zou men nu opnieuw naar een verkiezing moeten gaan, maar dan met een nieuwe “Vlaamse eenheidspartij” die over de partijgrenzen heen enkel de essentiële staatkundige hervormingen naar voor schuift. Dus een tijdelijke partij met slechts één programmapunt ?
Heeft Vlaanderen nog nood aan provincies (als bestuurlijk niveau) ? Gewest en gemeenschap afzonderlijk? Eigen financiering wanneer ? Op wat ? Wat met de staatssschuld ? Welke boodschap hebben we aan een leger zoals georganiseerd door Flahaut en dat eigenlijk niet veel anders was dan een partijpolitiek middel voor massale tewerkstelling in de vorm van een “hulpverleningsorganisatie” (dus militair worden met de garantie dat je nooit een wapen in je handen moet nemen en echt kogels afvuren; denk maar eens aan WO1 wie de officieren waren)? Kan Vlaanderen niet zelf zijn justitie organiseren ? Zullen de EU-richlijnen sneller of trager een wettelijk kader krijgen binnen Vlaanderen in vergelijking met het Belgische systeem ? Hebben we nog nood aan de federaal parlement (kunnen Vlaamse volksvertegenwoordigers niet de Vlamingen vertegenwoordigen in het federale parlement)?
Wat heeft een samengaan in Belgisch verband nog voor zin als de wettelijke bescherming van de “Franstalige minderheid” als wapen gebruikt wordt tegen de meerderheid ? Wat als wetgeving ter bestrijding van discriminatie gebruikt wordt als politieke methode ter bestrijding van een politieke kleine fractie ?
Om het simpel te verwoorden : het voorbije jaar heeft gediend om alle strekkingen van de CD&V te vervlaamsen. Om ze tot het inzicht te brengen dat Vlaanderen altijd het Belgische wingewest zal blijven.