Noodgedwongen beknibbelen op uitgaven
13 mei, 2008 door sereniteit
Morgen stijgen de brandstofprijzen naar nooit geziene hoogten. Diesel krijgt een maximumprijs van maar liefst 1,401 euro per liter. Gelukkig betaalde ik daarnet bij Dats slechts 1,203 euro per liter. Die hoge prijs, waarvan een schandalig deel naar de fiscus gaat, begint stilaan onbetaalbaar te worden, zeker voor de minder begoede medemens.
Jammer genoeg is er absoluut geen alternatief. Het openbaar vervoer? Sorry, kan helemaal niet en wel om twee grondige redenen:
a. de reistijd zou al gauw meer dan verdubbelen, wat een ernstige aanslag zou betekenen op het gezinsleven
b. mocht 10% van de autobestuurders overschakelen op de trein, dan zou dit een absolute chaos betekenen. Nu al zitten de spitsuurtreinen overvol en kan er niets meer bij. En dan hebben we het nog niet over de vertragingen en stakingen die nu al te regelmatig de treinreizigers gijzelen.
Wat kunnen we dan wel doen om die hoge brandstofprijzen op te vangen? Eenvoudig: ernstig besparen op andere zaken.
Geen snoepjes of broodjes meer op kantoor, geen diverse kleine aankopen zoals CDs en kantoormateriaal of extra’s uit de supermarkt, een pintje minder op café, of geen grotere aankopen zoals computermateriaal en dure cadeaus.
Dat is uiteraard een slechte zaak voor de economie en vooral voor de kleine zelfstandige die ik zelf als zoon van zelfstandigen zo genegen ben.
Maar zolang men niet met alternatieve energiebronnen, die volgens mij zeker bestaan maar waarvan het bestaan wordt verzwegen zolang er olie voorradig is, op de proppen komt en zolang we een pnder meer dankzij de fiscus hoge brandstofprijs moeten betalen, zal de dalende koopkracht bepaalde delen van de economie steeds zwaarder treffen.
Wat kan je als regering van een klein land daartegen beginnen?
Dankzij de fiscus? Wees maar blij dat je MAAR 1,4 € betaalt voor een liter. De prijs voor ruwe olie is op een jaar tijd verdubbeld, op een paar jaar verviervoudigd. En nog betalen we maar een fractie meer dan vorig jaar. En beter dat de staat het geld nodig om haar taken te kunnen vervullen uit taksen op vervuilend autogebruik haalt ipv op basisproducten. (over verspillingen door de staat eigen aan het systeem zwijg ik hier, zelfs zonder die verspillingen was de prijs verhoudingsgewijs evenveel gestegen en zouden dezelfde reacties naar boven komen)
Wees er trouwens maar zeker van dat de prijs nog zal stijgen. Ik bespaar dan liever daarop, dan op een extra pintje. Besparen op autogebruik is altijd mogelijk, bvb door wat meer de fiets te gebruiken of keuzes te maken qua woon- en werkplaats, carpooling, fiets-trein combinaties, fietsen tout court,…
Je aangehaalde reden 2 is trouwens geen argument in de afweging die de individuele gebruiker maakt.
@Peter:
Een fractie meer dan vorig jaar? Exact een jaar geleden betaalden we maximaal 1,065 euro per liter diesel. De prijs is dus met meer dan 30% gestegen. Is dat een fractie?
Zeker 90% van m’n autogebruik wordt besteed aan woon-werkverkeer, maar jij doet alsof verhuizen een niemendalletje is. De gigantische kost die dat zou meebrengen zou pas onverantwoord zijn.
Fiets-treincombinaties klinken wel leuk, maar dan zou het gezinsleven (wegens de véél langere reistijd) er serieus onder lijden. Geen optie dus.
En aangehaalde reden 2 is wel degelijk een argument voor de individuele gebruiker als die als een sardientje in een trein wordt gepropt en voor de prijs die wordt betaald niet eens een zitplaats kan krijgen.
Ach, het klinkt eenvoudig om te besparen op autogebruik als je in een grootstad woont waar alles vlakbij is. Maar eenmaal buiten de stad is dat een pak minder evident.
Zowel argument één als twee zijn doorslaggevend voor mezelf om hardnekkig met de auto blijven te rijden. Ik onderneem regelmatig een poging, ik wil écht, maar telkens is het weer een ontgoocheling. Lang onderweg. Opeengepakt in spitsuur. En het is zelfs niet eens zoveel goedkoper, want een auto heb ik zowieso, dus die kosten vallen niet weg, het is tot nu toe enkel de benzine die ik bespaar. Als je rekent dat een rit naar Leuven me 8,20 eur kost en ik 1 u 51 min onderweg ben weet ik nog zo niet wat me het voordeligst uitkomt.
Tuurlijk is het eenvoudig als je in een stad woont. En dat is ook de reden waarom de overheid de stadsvlucht probeert tegen te gaan. Minder verspilling en vervuiling.
Dat is trouwens een van de belangrijkste redenen waarom ik voor een stad (Gent) gekozen heb: alles vlakbij, werken op anderhalve minuut fietsen van mijn woonplaats, vlotte verplaatsingen naar andere steden,… Ik hou er een ferm goed sociaal leven aan over, met veel tijd (die ik niet in de file of woon-werkverplaatsingen doorbreng), veel ontspanningsmogelijkheden met zowel veel mensen als veel faciliteiten. Ja, echt, zeker het geld van een iets duurdere woning waard. Ik kan genoeg op andere dingen besparen en hou er een groter levensgenot aan over.
Ik ben er dan ook van overtuigd dat een mens alles zelf in handen kan nemen en niet moet zagen op vanalles en nog wat.
(BTW: 30 % is zeker maar een fractie, in vergelijking met de verviervoudiging van de prijs van ruwe olie)
BTW: Pogingen om benzine, diesel of stookolie goedkoper te maken door de belastingen te verlagen, of door op grote schaal stookoliecheques uit te delen, kunnen volgens De Keyzer enkel de inflatie aanwakkeren. En inflatie betekent collectieve verarming, dat hebben de jaren zeventig ons pijnlijk duidelijk gemaakt. (bron)
Net wat ik dacht!
Als we zuiniger dienen om te springen met brandstoffen en als de overheid de stadsvlucht wenst tegen te gaan… waarom wordt er dan niets gedaan aan het fileprobleem? Integendeel, het verkeer wordt door allerhande ingrepen versmacht. Waarom is dit geen thema in de politiek? Zeker in de lokale politiek.
Peter, ik woon ook in de stad, maar het is geen pretje als er dagelijks files langs je deur passeren. En Peter, kritisch zijn mag je niet verwarren met zagen. BTW, een collectieve verarming is er toch reeds sinds de invoering van de euro?
Ah ja? Waar dan wel? Door wegenwerken? Dat is maar normaal hé, geen omelet zonder eieren te breken.
De files langs de deur in de stad zijn idd verre van plezant. Maar dat is ook sterk afhankelijk van waar je woont in de stad hé. De grotere invalswegen en de ring, ja, die zijn het ergst. Zelf ben ik echt ferm content: ik woon ook in de stad (weliswaar in een deelgemeente aan de rand), sta op 5 min met de tram in het centrum (of max 10 min met de fiets) maar echt wel heel erg rustig gelegen. Allemaal smalle straatjes met huizen dicht op elkaar, en allemaal éénrichtingsverkeer. Op het kruispunt hier vlakbij komen er drie straten toe en vertrekt er één. Geen last van doorgaand verkeer of files dus hier, integendeel, echt wel ontzettend rustig. De kinderen spelen hier gewoon op straat.
En ergens snap ik het niet zo goed. Hier, in zo’n rustige buurt, waren de huizen veel goedkoper dan in de rest van Gent. En langs de ring, een drukke viervaksbaan met elke dag files en constant veel lawaai, wist ik een loft (boven de Dreamland) die op Immoweb stond voor 500.000 €. Dat is toch echt compleet maf? Wie wil nu zoveel geld uitgeven om langs een lawaaierige en stinkende ring vol file te wonen?
Oh, wat de euro betreft: ik ben daar lang niet zeker van, integendeel. Ja, kleine afrondingen, winkeliers die bij de omzetting van frank naar euro iets te veel naar boven afronden of nog snel hun prijs in frank optrokken aangezien de omzetting wettelijk zonder prijsstijging moest gebeuren. Maar dat hadden ze wellicht zonder euro ook gedaan, nu was het gewoon het ideale moment.
Ik ben er vrij zeker van dat we zonder de euro (met haar strenge begrotingsnormen) nu met een veel grotere inflatie en een veel grotere collectieve verarming zouden zitten. Een simpel voorbeeld is de olieprijs. Zonder euro betaalden we nu wellicht het dubbele voor benzine. Kijk naar elektronica, die spotgoedkoop is nu. Ik herinner mij trouwens een ferm goed artikel hierover uit De Standaard van rond de jaarwisseling, waarbij teruggeblikt werd op 5 jaar euro en oa de mythe van de euro als oorzaak van het duurder leven ontkracht werd.
BTW: had je liever dat we met de dollar zaten nu?
BTW2: zonder de euro had de politieke crisis van het voorbije jaar, die ene keer dat de Vlamingen hun been een klein beetje stijf hielden, ons pas echt een pak geld aan een inflatie gekocht.
Over de prijs van de olie : wel het is zo dat door ontwaarding van de dollar de prijs (uitgedrukt) in dollar ferm gestegen is omdat de olie uitgedrukt wordt in dollar en de “arabieren” hun ontvangsten zagen dalen (uitgedrukt in koopkracht). Maar door de voordelige wisselkoers van de euro (tov de dollar) is dat eigenlijk in belangrijke mate gecompenseerd.
In relatieve zin (rekening houdend met het voorgaande) meen ik wel dat er toch nog enige stijging geweest is als gevolg van de klassieke oorzaken : meer vraag vanuit China, uitputting voorraden USA dus minder eigen productie, globalisering die ervoor zorgt dat er globaal meer vraag komt over de gehele wereld, Europa dat relatief goed presteert en dus meer verbruikt, de toegenomen welvaart in Rusland, en de landen in Oost-Europa.
Wat we daartegen moeten doen ? Ach, ik meen niet dat we moeten spreken over besparen op andere zaken.
Vooreerst mag je niet verwarren tussen enerzijds de brandstof voor auto’s (vervoer = diesel en benzine) en anderzijds de prijsstijging van de gasolie (rode mazout) gebruikt als verwarmingsbrandstof (maar gewoon fiscaal minder belast dan diesel). Voor het eerste ben ik akkoord dat de burger veel meer moet uitgeven en dat dit een vergaande invloed zal hebben op onze economie. Want we leven nu eenmaal in een geglobaliseerde wereld waarin alles vervoerd wordt. Dus een prijsstijging van de energie zal automatisch een verschuiving van onze economie tot gevolg hebben.
Peter kan hier wel “kappen” op de auto’s en de autobestuurders (omdat hij zelf niet rijdt) maar hij vergeet er wel bij te vertellen dat al die leuke hebbedingetjes die hij koopt van de andere kant van de wereld aangevoerd worden en dat hij dus evengoed lustig mee de oorzaak is van het fileleed.
Maar moeten we daarom stoppen met consumeren ?
Neen. We moeten enkel beseffen dat we meer zullen betalen en we dus door de wijzigende aardolieprijzen we zullen verarmen. Waarom ? Omdat onze economie en overheid zeer slecht georganiseerd zijn. Omdat de regering en de bedrijven zich gefocust hebben op de toestand zoals vroeger en alle wetten en reglementen opgesteld werden in functie van de denkbeelden van jaren geleden. De bedrijven moeten eenvoudig zoeken om te overleven (want verlies maken staat gelijk met sluiten). De economische ontwikkeling gaat nu zo snel dat geen enkel bedrijf nog met 100% zekerheid op tien jaar kan plannen. Dus die hebben niet echt de mogelijkheid om op lange termijn te denken en te plannen. Die zijn al gelukkig als ze het volgend jaar hun orderboek gevuld is.
Waar zit de overheid dan fout ? Wel bekijk eens alle taksen en belastingen die op het gebruik van een auto gelegd worden. Begint met de inschrijvingstaks, eerste gebruik, verkeersbelasting, keurtaks, (vroeger) de zegel voor een nummerplaat (is nu wel afgeschaft maar kom als voorbeeld), de btw (al dan niet aftrekbaar, al dan niet gedeeltelijk, eventueel via leasing, of bedrijfsvoertuig gebruikt door ….), taksen op de verzekering, dieselaanslag, parkeergelden, het geheel of gedeeltelijk inbrengen van persoonlijk gereden kilometers hetzij als onkost declareren enz.
Kortom een wirwar van reglementen die jaar na jaar aangepast, bijgestuurd, veranderd, verbeterd enz wordt maar waar door de complexiteit men eigenlijk geen echt beeld heeft van de invloed van de overheid door het aanwenden van al die reglementen om het autogebruik al dan niet bij te sturen.
Nochtans is de auto één van de essentiële middelen om onze boterham (toch voor 95% van de mensen) vlot te verdienen, om onze maatschappelijke status te bevestigen, om onze kinderen naar school te voeren en een degelijke opleiding te geven, enz.
En erger, al die mensen die stoefen dat zij het openbaar vervoer gebruiken, vergeten te vermelden dat zij daartoe in staat gesteld worden omdat heel wat belastingen die gevestigd worden op de autobestuurders, daarvoor aangewend worden. Ahum , …. over wie zou ik het hier hebben … ?
Maar wat is nu de essentie van het probleem ? Wel de prijs van energie (aardolie) voor het vervoer of voor verwarming stijgt, jaar na jaar. Dat is de constante in de discussie. Al meer dan twee jaar lang (denk aan onze voormalige minister van begroting, die de gasolie-cheque belangrijker vond dan …. ahum …. ja ik moet dat hier niet uitleggen).
Maar overduidelijk is het dat de regering het laten aanmodderen heeft. Aangespoord door een duidelijk linkse denkwereld waarbij de overheid altijd voor alle problemen moet zorgen en de kosten voor haar rekening moest nemen konden de beleidsleiders toen op niets anders denken dan aan cheques uitschrijven. Ze zijn daarvoor voorbestemd.
Men had de burger heel eenvoudig moeten uitleggen dat er geen weg terug was ! Dat hij niet moest rekenen op de overheid, want dat de overheid de som is van alle burgers, en hij dus zelf zijn cheque moest betalen.
Wat moest er dan wel gebeurd zijn ? Wel simpel , de burger overtuigen om een zuinigere auto te kopen, en zijn woning te isoleren. Dus altijd : minder aardolie verbruiken. Dat is het enige wat men moest doen. De burger overtuigen om versneld die maatregelen te nemen die hem op termijn in staat stelden om de kosten van de verwarming in te perken.
Hoe dan wel ? Misschien door andere brandstoffen te gebruiken om zijn woning te verwarmen, en door uit te zoeken waarmee hij kon besparen op zijn verbruik.
Al bij al is het op dat punt nog meegevallen, want de laatste winter was uitgesproken zacht. Dus die recentste prijsstijging per liter op de gasolie, is in ruime mate gecompenseerd door het minder verbruik. Dus op dat punt heeft de burger verhoudingsgewijs helemaal niks “meer” moeten uitgeven en heeft hij er relatief weinig van gevoeld.
Verbruikte hij vroeger 3000 liter gasolie op een winter, dan kwam hij dit jaar toe met 2500 liter. Dus hij is “dit” jaar op dat punt van de problematiek, dus niet verarmd (door klimatologisch toeval). Misschien heeft de mazoutboer zelfs nog niet langs moeten komen …
Dus hebben we nog geluk bij een ongeluk, maar erger is dat men daar al drie jaar niet echt veel aan doet. Men zou de prijs van de gasolie over moeten laten aan de vrije markt en geen of nauwelijks van overheidswege moeten interveniëren. Dan zou de markt beter werken en de prijsstijgingen gevolgd worden door prijsdalingen. Maar dan zou de burger bij prijsstijging (aanhoudende) sneller tot het besef komen dat hij zelf initiatieven moet nemen. De overheid had zich vooral moeten focussen op alle mogelijke manieren om de burger te overtuigen zelf maatregelen te nemen : isoleren van de woning, vernieuwen van de woning, nieuwe kachels met lager verbruik, zonnecollectoren, dakisolatie, dubbel of driedubbel glas, veranda’s laten zetten die a) de woning isoleren en b) in het tussenseizoen de zonnewarmte opneemt (al dan niet met nieuwe voorschriften om de hogere isolatienormen op te leggen bij nieuwbouw en ze effectief te controleren). En dus niet over het maanden lang voeren van een debat over de wijze waarop die cheque zou aangeboden worden, wie hem zou krijgen, en hoe hij in de begroting zou gepast worden.
Ingewikkelder is het probleem van de autobrandstof.
Maar wederom is dit fundamenteel een probleem van de marktwerking.
Zijn we nu echt verarmd of niet ? Individueel misschien wel, heeft de gestegen benzine- of dieselprijs een aantal mensen op kosten gejaagd. Maar is de bevolking in globo verarmd ? Natuurlijk is de prijs van de ingevoerde aardolie gestegen en werden we met ons allen geconfronteerd met die kost. Maar dit is een wereldwijd fenomeen. Dus is de vraag of alle burgers samen daardoor armer geworden zijn of niet. Als ik dat afweeg tegen de vaststelling dat de tewerkstelling nog nooit zo hoog geweest is (of beter de werkloosheid nog nooit zo laag - in Vlaanderen toch !) denk ik dat het misschien wel mogelijk is dat we die meerkost van de brandstof ruim gecompenseerd hebben door meer verworven inkomsten.
Als je ziet dat de files nog nooit zo lang geweest zijn, is dat niet door de gestegen prijs van de brandstof maar hoofdzakelijk doordat er steeds meer mensen op de baan zijn (voor hun werk, voor aanvoer van verbruiksgoederen en voor privé uitstappen). Dus ik kom tot de voorzichtige conclusie dat waarschijnlijk de burger in globo niet verarmd is.
Maar wat met de overheid ? Wat met onze economie ? Wel we zien dat we meer (relatief) tewerkstelling hebben maar dat we in verhouding met onze buurlanden achteruit boeren. Dus wij doen het in verhouding met het nabije verleden beter, maar minder goed dan onze buurlanden die het veel beter doen (en sneller de schade van de voorbije jaren recupereren).
Dat daar een belangrijke communautaire factor een rol speelt zal men hier wel begrijpen, maar dat is in dit onderwerp nu eventjes niet van belang.
Maar wederom heeft onze overheid tijdens de voorbij jaren de noodzakelijke en vereiste maatregelen niet genomen. Vanuit communautair oogpunt had men daar zeker in Wallonië kunnen op inspelen door veel sneller met de economische remonte mee te gaan.
Wat moest er gebeurd zijn ? Wel het is duidelijk dat je de kosten van het toegenomen verkeer niet eenvoudig kunt verhalen op de autobestuurder, want die wordt dan de klos van de zaak. Het is een maatschappelijk probleem. Ik heb een tijdje terug gelezen dat spijts de toename van de bevolking, het verdubbelen van de ingeschreven voertuigen enz. de overheid gedurende de laatste twintig jaar geen bijkomende gelden vrijgemaakt heeft voor de wegen. Nochtans kan ik niet bevestigen dat de autobestuurder minder taksen heeft moeten betalen. Hij werd twintig jaar lang lustig uitgeperst, maar de banen bleven wel versleten. Hetzij waren de wegenwerken van ondermaatse kwaliteit (denk aan die autostrade van de Waalse minister ???? die het prestigeproject in de zijn kieskring toch maar liet doorgaan maar wegens budgettair tekort bespaarde op de fundering, met als gevolg dat die autostrade maar een halve levensduur had voor een besparing van enkele procenten op de totale investeringskost), hetzij waren ze door het toegenomen verkeer veel sneller aan herstelling toe.
Toch even nadenken, het baanvervoer verdubbelde net zoals onze welstand, maar het aantal autowegen blijft al dertig jaar bijna ongewijzigd. Is dat logisch ?
Fileprobleem niet opgelost ? Als er op relatief korte termijn ruim 10% meer Belgen zijn, bij een constant wegenpark, is het toch wel evident dat er veel meer “verstoppingen” ontstaan omdat de wegen gesatureerd zijn ?
Neen, de uitleg van Peter vind ik “demagogisch” eh … allé Peter, ik bedoel een beetje teveel je eigen gelijk willen bewijzen. Laat ons zeggen omdat jij persoonlijk overduidelijk een afkeer hebt van auto’s. Ik sta er dagelijks bij stil dat ik misschien meer met de fiets zou moeten rijden, tot op het moment dat er zo een regenbui is dat het giet, en dan ben ik keer op keer gelukkig dat ik mijn eigen auto heb. En dan kan ik die behoefte om te fietsen gemakkelijk nog eens een maand onderdrukken. Idem met die stakingen bij de Spoorwegen …
En ja ik rijd wel eens graag weg met de auto, omdat ik zonder die auto, jaren lang wekelijks naar de winkel had moeten rijden met de fiets om een zak patatten te halen. En dan zou ik helemaal geen zin meer gehad hebben om nog eens erop uit te trekken … als ik al die zak patatten niet zelf had moeten dragen omdat ze mijn fiets nog maar eens gepiekt hebben.
Eh … ik denk dat Peter wel begrijpt wat ik bedoel … !
Allé laat mij nog eens concreet de problemen beschrijven : de regering heeft dus jaren nagelaten de noodzakelijke maatregelen te nemen. Het moeten daarom niet allemaal nieuwe autostrades zijn ! Neen men had de extra centen van de gestegen BTW-ontvangsten moeten gebruiken om alternatieve manieren uit te dokteren om goederen van onze autowegen te houden.
Men moest geen tientallen systemen uitdenken om de bedrijven de gestegen energiekosten terug te betalen. Men moest die kost zijn werk laten doen en eerder minder ambtenaren aangeworven hebben, of de ambtenaren ingezet hebben om de taken die ze deden beter te doen ipv ze al die terugbetalingen te laten controleren.
Om een idee te geven (zie <a href=”http://www.binnenvaart.be/nl_downloads/meerweten/studies/VITO%20Milieuprestaties%20samenvatting%20versie%205.pdf< hier bij Promotie Binnenvaart.
Hoe men het brandstofverbruik ook bekijkt, in alle scenario’s is de binnenvaart veel milieuvriendelijker dan het wegverkeer. De binnenvaart verbruikt drie tot zes keer minder energie per tonkm dan het wegverkeer. Als men naar het primair energieverbruik kijkt, verbruikt een
binnenschip de helft van de primaire energiebehoefte van een gemiddelde goederentrein. Deze laatste verbruikt op zijn beurt ongeveer de helft van de primaire energiebehoefte van een vrachtwagen.
Dus dat is overduidelijk dat men had kunnen inschatten dat de globalisatie gestaag doorgang vond, men bijkomende vervoersmogelijkheden moest aanbieden door versneld het vervoer via de binnenwateren te laten geschieden (denk aan de containertrafieken in Antwerpen en Zeebrugge) en zodoende de druk op het wegenpark te stabiliseren ipv te laten toenmen. Maar evenzeer wist men dat de oorzaak van de toename van het baanvervoer eigenlijk in de loop der tijd verdwenen is : de “just in time” problematiek om de intrestkosten in te perken. Daaraan had men moeten werken, om de extra kost van de just in tijd te voorkomen.
Ter verduidelijking, dit stamt uit de tijd dat de intresten boven de tien % stonden. Maar al ruim tien jaar zijn die ver onder die 10% grens gedaald en bestaat de echte noodzaak voor “just in time” steeds minder. Maar toch blijft men daarop hameren : om de kosten van de stocks in te perken en dus daarin niet te hoeven investeren.
Want hier benaderen we de essentie van het mobiliteitsprobleem : de bedrijven verkiezen “just in time” om extra winst te maken (minder stock aanhouden) maar de kosten die daaruit voortspruiten worden wel verlegd naar de overheid en de burgers (meer wegen nodig).
En wat hebben we gezien : de paarse regering (en Vandermaelen zat er bij maar zweeg) heeft de notionele intrest doorgedrukt om de bedrijven selectief “gunsten” te verlenen en zodoende de hogere winsten die ze gemaakt hebben (niet enkel daardoor natuurlijk) toch maar wit te kunnen krijgen zonder te frauderen en zonder er teveel aan te verliezen. (Of via die notionele intrest zo te frauderen dat je het eigenlijk toch nooit kunt bewijzen ?)
Dus de bedrijven passeerden twee keer langs de kassa. Maar je kan de bedrijven dat niet kwalijk nemen, ze moesten op één of andere manier gecompenseerd worden voor de gestegen loonkost als gevolg van de hoge belastingen op de lonen.
Maar die burger, wel in België kan je die opdelen in twee groepen : enerzijds degene die de transfers moesten bekostigen en dus er niks aan over hielden en de anderen die de transfers konden ontvangen, en waarmee hun politici zich nog maar eens konden profileren en om de gunst van de kiezers kon dingen. Ja en die politici, waren natuurlijk maanden bezig om te polemiseren aan wie en hoe ze die cheques met dat gelden gingen verdelen.
Had de overheid de problematiek van de “brandstoffen” goed ingeschat, dan had ze al jaren geleden de kanalen en aanlegplaatsen uitgebreid en daarmee de bedrijven aangezet om zich anders te organiseren. Dan hadden die bedrijven zich kunnen toeleggen op methoden om de mobiliteitskosten te besparen.
Maar wanneer gaan de bedrijven zich anders organiseren ? Wanneer gaan de burgers uitzoeken om minder met de auto te rijden ? Als de kost van het rijden verhoogt. Op een duidelijke en onbetwistbare manier !
Dus moet je de kost van het rijden verhogen. Op een duidelijk inschatbare manier. Dat wil dus zeggen : geen afwenteling van vervoerskosten van particulieren op hun bedrijfsinkomsten en dus geen compensatie en verrekening via de belastingen. Idem voor de bedrijven natuurlijk.
Maar belangrijk daarbij is dat die kosten niet via teveel regeltjes verdeeld worden. Het moet eenvoudig worden. Anders zal de burger niet alleen de kosten van de mobiliteit betalen, maar ook nog eens dat peperduur systeem er bovenop. Dus zal hij nog maar eens dubbel betalen … !
Dus : als je extra ver moet rijden voor je werk, wordt dat een netto kost. Dus moet je iedereen aanzetten om werk te zoeken zo dicht mogelijk bij zijn woning. Of om die kost op één of andere manier te beperken. Want als je dat laat verrekenen stimuleer je onderhuids de burger om toch maar te kiezen voor die beter betaalde job, met die extra legale voordelen. We leven in een overbevolkt land : dus moeten we dat op alle mogelijke manieren voorkomen. Dus ook geen gratis trein, geen extra vervoer naar Brussel of naar eender waar, geen gratis openbaar vervoer voor staatsambtenaren. De overheid moet als grote werkgever perfect in staat zijn om al zijn werknemers in de eigen streek te werk te stellen. De openbare vervoersmodi moeten gebruikt worden door die mensen die echt niet anders kunnen. En zelfs als ze er gebruik van maken moet het enkel een methode zijn om te voorkomen dat ze die extra dure wagen gebruiken. Maar ook dat openbaar vervoer moet duur blijven om de burger tot efficiëntie aan te manen.
Erger : als een werkgever zijn personeel aanwerft ver buiten de streek moet die werkgever daar desnoods maar de kosten voor betalen, ipv de nog maar eens de kosten af te wentelen op de overheid, en dus op de burgers.
Als je de “energie” echt als een grondstof gaat bekijken binnen het economische bestel, begrijp je al snel dat je daar zuinig moet op zijn. Als je weet dat die grondstof jaar na jaar duurder zal worden, moet je zoeken naar methoden zoeken om die aanvoer van die dure grondstof te vervangen door alternatieven.
Dus moeten de bedrijven zich toeleggen om methoden te zoeken om daarop te besparen. Of te recupereren. Denk aan warmtekoppeling. Maar ook aan isolatie van fabrieken, zuiniger maken van machines, enz. Of eenvoudig op minder vervoer van goederen en mensen. Maar ook door naar alternatieven voor de aardolie als energiedrager te zoeken. Dus niet meer zonder meer opteren voor die eenvoudig te gebruiken gasolie of elektriciteit, maar naar goedkopere maar misschien arbeidsintensievere alternatieven.
Dus daarom zou ik echt voorstander zijn van het versneld plaatsen van extra grote windmolens in de Noordzee. Maar evenzeer hier in het binnenland, langs autostrades en in industriegebieden. Maar ook van zonnecollectoren en dergelijke infrastructuren. Tot men met verwarmingsinstallaties in steden die werken op andere brandstoffen (van eigen bodem).
En een belangrijke stap zou daarin kunnen bestaan om de bio-energie versneld toe te passen. Al is het maar als methode om een deeltje van de aangevoerde aardolie te vervangen door alternatieven, wat dan wel een stabiliserende invloed kunnen hebben op de prijszetting wereldwijd van de aardolie. Als de aardolie met 20% zou verhogen en we kunnen dat met de biobrandstof beperken tot maar 15%, dan besparen we daarmee 5% kosten die we dan kunnen gebruiken om de landbouw (bio-grondstof) zelf te verbouwen. Op die manier recupereren we dan op zijn minst een vierde van de kostenstijging (een hypothetisch voorbeeld).
Derde punt : middelen zoeken om het verbruik van de auto’s drastisch te verlagen. In de jaren 70-tig, was er de eerste aardoliecrisis, nadien is het verbruik van de auto’s gehalveerd. Sindsdien heeft men niet echt een inspanning gedaan om dat nog verder te verlagen. Erger, de toegenomen welvaart zet de burger aan om zich te laten gaan en SUV’s te kopen. Waarom ? Omdat de prijsstijging van de brandstof lager is dan onze relatief toegenomen rijkdom en onze behoefte om te spenderen en te consumeren. Omdat de gestegen kosten van vervoer relatief lager zijn dan onze gestegen inkomsten en toegenomen levensstandaard.
Dus Herman, dat is wat de overheid kan doen : ervoor zorgen dat we economisch relatief beter gepositioneerd raken om zodoende de gestegen kosten van de energie te compenseren door een efficiëntere economie.
En misschien gaan die toekomstige auto’s dan wel 20% duurder worden, maar op zijn minst zullen we ze zelf kunnen bouwen en zal de “theoretische” meerkost niet gaan naar het buitenland maar zullen we die zelf verdienen.
Maar slagen we op dat punt om beter te presteren dan onze concurrenten, dan kunnen we zelfs aan die technologie nog extra verdienen, en wordt het in de kering een winstgevende aangelegenheid.
Maar wat is het grote probleem waarvoor we staan ? Wel dat we in de laatste acht jaar met een regering gezeten hebben die er alles aan gedaan heeft om de zaken zo te regelen zodat er geen duidelijke rekeningen konden gemaakt worden. Dit om evidente redenen. Maar met als gevolg dat we nu ook niet echt weten waar we juist staan. We kunnen het zelfs niet duidelijk analyseren. We beschikken daartoe niet over de juiste en onbetwistbare cijfers.
I.v.m. die zogenaamde collectieve verarming sinds de invoering van de Euro. Nu, ten eerste is er zoiets als inflatie. In de meeste landen worden producten (en diensten) langzaamaan (of snel) duurder, maar dat geldt ook voor de lonen. Natuurlijk zal niet altijd alles perfect even snel en gelijkmatig in prijs stijgen. Sommige producten worden sneller duurder dan anderen en sommige lonen stijgen sneller dan andere lonen.
Daarnaast is er ook nog de prijs van elektronica: die zaken zijn *drastisch* gedaald in prijs. Ik weet nog dat ik ongeveer 6 jaar geleden mijn eerste digitale fototoestel kocht voor net iets meer dan 400EUR (inclusief btw). Iets meer dan een jaar geleden heb ik een nieuw toestel gekocht in dezelfde klasse. Voor 270EUR (incl. btw) heb ik nu een toestel én een SD-kaartje van 2GB. Dat vindt ik toch een groot verschil hoor! Nominaal een verschil van 130EUR en reëel een verschil van meer dan 130EUR (omdat de waarde van geld is gedaald door de inflatie). Toch niet niks vindt ik! En die daling zie je ook bij andere elektronica: mini-laptops voor minder dan 300EUR, GSM’s, flatscreen-tv’s, computergeheugen,…
Inderdaad, bij mensen die in verhouding veel van die zaken kopen is de koopkracht de laatste jaren GESTEGEN en niet gedaald…
Is Peter echt zo demagogisch? Akkoord, verhuizen is niet goedkoop, zeker als je veel moet verhuizen. Bovendien zijn er de kennissenkring, de sociale voorzieningen die je kent in jouw buurt, maar niet noodzakelijk elders, laten de kinderen niet graag hun vriendjes achter, heb je elders misschien geen oma en opa als babysitters, etc. Toch is het opvallend dat Belgen (Vlamingen zowel als Walen) zo weinig willen verkassen. Ik kom zelf geregeld in Nederland, en men verhuist er dat het een lieve lust is. Zelfs hele bedrijven worden er verhuisd, ik denk aan de serrebedrijven in het Groene Hart die moeten wijken voor bewoning, en -met steun van de overheid- zich elders hervestigen.
Ik ben een alleenstaande, ben jong, heb geen kinderen. Verhuizen is dus voor mij een minder groot probleem. Sinds vorig jaar heb ik de stap gezet en ben ik in Vorst komen wonen. Met de fiets woon ik op een kwartiertje van het werk, de winkels hebben openingsuren waar ik vroeger alleen maar van kon dromen, en ik woon in een rustige buurt (Vorst Nationaal uitgezonderd).
Verhuizen is vooral de knop omdraaien, meer dan dat het lastig is.