Noodgedwongen beknibbelen op uitgaven

Morgen stijgen de brandstofprijzen naar nooit geziene hoogten. Diesel krijgt een maximumprijs van maar liefst 1,401 euro per liter. Gelukkig betaalde ik daarnet bij Dats slechts 1,203 euro per liter. Die hoge prijs, waarvan een schandalig deel naar de fiscus gaat, begint stilaan onbetaalbaar te worden, zeker voor de minder begoede medemens.

Jammer genoeg is er absoluut geen alternatief. Het openbaar vervoer? Sorry, kan helemaal niet en wel om twee grondige redenen:
a. de reistijd zou al gauw meer dan verdubbelen, wat een ernstige aanslag zou betekenen op het gezinsleven
b. mocht 10% van de autobestuurders overschakelen op de trein, dan zou dit een absolute chaos betekenen. Nu al zitten de spitsuurtreinen overvol en kan er niets meer bij. En dan hebben we het nog niet over de vertragingen en stakingen die nu al te regelmatig de treinreizigers gijzelen.

Wat kunnen we dan wel doen om die hoge brandstofprijzen op te vangen? Eenvoudig: ernstig besparen op andere zaken.
Geen snoepjes of broodjes meer op kantoor, geen diverse kleine aankopen zoals CDs en kantoormateriaal of extra’s uit de supermarkt, een pintje minder op café, of geen grotere aankopen zoals computermateriaal en dure cadeaus.

Dat is uiteraard een slechte zaak voor de economie en vooral voor de kleine zelfstandige die ik zelf als zoon van zelfstandigen zo genegen ben.

Maar zolang men niet met alternatieve energiebronnen, die volgens mij zeker bestaan maar waarvan het bestaan wordt verzwegen zolang er olie voorradig is, op de proppen komt en zolang we een pnder meer dankzij de fiscus hoge brandstofprijs moeten betalen, zal de dalende koopkracht bepaalde delen van de economie steeds zwaarder treffen.

Wat kan je als regering van een klein land daartegen beginnen?