Aalsterse kommer en kwel

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets berichtte over ons stadsbestuur. Met reden ook. Veel positiefs is er niet te melden.

Enkele mensen in het stadsbestuur doen ongetwijfeld flink hun best en stampen uitstekend initatieven uit de grond.
Maar als geheel en wat de perceptie bij de bevolking betreft, bakt het stadsbestuur er niets van. Enkele voorbeelden:

• Jarenlang hebben liberalen en socialisten de mooie Hopmarkt verwaarloosd. Er is van dat grote plein nochtans iets bijzonders moois te maken. Maar wat beslist onze meerderheid? Ze gaan dat grote plein leukjes in twee splitsen met een gebouw waarvan geen kat weet waarvoor het moet dienen.
  Weg mogelijkheid om er iets moois van te maken. Geen groene oase in het midden van de stad, geen mooi plein dat diverse mogelijkheden biedt. Een gemiste kans!

• Véél te laat beslistte het stadsbestuur om een kwartier gratis parkeren in te voeren. En hoe! Iedereen die van dat kwartier gebruik wil maken, moet een parkeerkaart kopen. Waarom zo omslachtig? In andere steden (Ninove, Sint-Niklaas) neemt men gewoon een ticket aan de bestaande automaat. Heeft een of andere schepen een procentje op de verkoop van die parkeerkaart? En wat met mensen die Aalst bezoeken en ergens even willen stoppen? Die moeten dan wél voor dat kwartier betalen. Discriminatie troef! Opnieuw een gemiste kans!

• Jaren te laat heeft het stadsbestuur eindelijk beslist waar er een crematorium kan komen. Nadat diverse studies hadden uitgewezen dat de Hoezekouter het meest aan alle criteria beantwoordde, besloot het stadsbestuur om die studies niet te volgen en het crematorium midden in een nieuw aan te leggen industriegebied op de Siesegemkouter te plaatsen.
  Er zijn dan ook maar twee mogelijke besluiten: ofwel is het stadsbestuur incompetent omdat het het resultaat van de studies niet volgde, ofwel is de besteller van die studies incompetent omdat hij of zij de studies bestelde bij duidelijk incompetente onderzoekers. Gemiste kans nummer drie!

• In de installatievergadering van de adviesraad Volksgezondheid, die nu pas -bijna anderhalf jaar na de gemeenteraadsverkiezingen- werd samengeroepen, verklaarde de schepen van Volksgezondheid doodleuk dat zij nog geen beleidsplan had en dat binnen enkele maanden waarschijnlijk nog niet zou hebben. Wat doet zo’n schepen eigenlijk? Wachten tot de adviesraad met initiatieven komt om de pluimen voor de uitvoering daarvan op eigen hoed te steken? Hoe kan je een degelijk beleid voeren zonder beleidsplan? In Aalst kan het blijkbaar allemaal.

Maar zoals gezegd, is het gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Zo lijkt het stadsbestuur -gelukkig maar- terug te keren op haar plannen om vaste veiligheidscamera’s in de binnenstad te plaatsen, een vurige wens overigens van Vlaams Belang. Het gezond verstand dicteert dat dergelijke camera’s geen oplossing vormen voor criminaliteit, al lijken sommige partijen daar niet van overtuigd.

Onze lokale N-VA-afdeling, die jammer genoeg niet in het stadsbestuur is vertegenwoordigd, houdt de vinger op de pols en geeft haar standpunt regelmatig via de pers te kennen. Ik doe dat hier op deze weblog. Dat dit met dergelijk stadsbestuur nodig is, is wel duidelijk.