Aalsterse kommer en kwel

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets berichtte over ons stadsbestuur. Met reden ook. Veel positiefs is er niet te melden.

Enkele mensen in het stadsbestuur doen ongetwijfeld flink hun best en stampen uitstekend initatieven uit de grond.
Maar als geheel en wat de perceptie bij de bevolking betreft, bakt het stadsbestuur er niets van. Enkele voorbeelden:

• Jarenlang hebben liberalen en socialisten de mooie Hopmarkt verwaarloosd. Er is van dat grote plein nochtans iets bijzonders moois te maken. Maar wat beslist onze meerderheid? Ze gaan dat grote plein leukjes in twee splitsen met een gebouw waarvan geen kat weet waarvoor het moet dienen.
  Weg mogelijkheid om er iets moois van te maken. Geen groene oase in het midden van de stad, geen mooi plein dat diverse mogelijkheden biedt. Een gemiste kans!

• Véél te laat beslistte het stadsbestuur om een kwartier gratis parkeren in te voeren. En hoe! Iedereen die van dat kwartier gebruik wil maken, moet een parkeerkaart kopen. Waarom zo omslachtig? In andere steden (Ninove, Sint-Niklaas) neemt men gewoon een ticket aan de bestaande automaat. Heeft een of andere schepen een procentje op de verkoop van die parkeerkaart? En wat met mensen die Aalst bezoeken en ergens even willen stoppen? Die moeten dan wél voor dat kwartier betalen. Discriminatie troef! Opnieuw een gemiste kans!

• Jaren te laat heeft het stadsbestuur eindelijk beslist waar er een crematorium kan komen. Nadat diverse studies hadden uitgewezen dat de Hoezekouter het meest aan alle criteria beantwoordde, besloot het stadsbestuur om die studies niet te volgen en het crematorium midden in een nieuw aan te leggen industriegebied op de Siesegemkouter te plaatsen.
  Er zijn dan ook maar twee mogelijke besluiten: ofwel is het stadsbestuur incompetent omdat het het resultaat van de studies niet volgde, ofwel is de besteller van die studies incompetent omdat hij of zij de studies bestelde bij duidelijk incompetente onderzoekers. Gemiste kans nummer drie!

• In de installatievergadering van de adviesraad Volksgezondheid, die nu pas -bijna anderhalf jaar na de gemeenteraadsverkiezingen- werd samengeroepen, verklaarde de schepen van Volksgezondheid doodleuk dat zij nog geen beleidsplan had en dat binnen enkele maanden waarschijnlijk nog niet zou hebben. Wat doet zo’n schepen eigenlijk? Wachten tot de adviesraad met initiatieven komt om de pluimen voor de uitvoering daarvan op eigen hoed te steken? Hoe kan je een degelijk beleid voeren zonder beleidsplan? In Aalst kan het blijkbaar allemaal.

Maar zoals gezegd, is het gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Zo lijkt het stadsbestuur -gelukkig maar- terug te keren op haar plannen om vaste veiligheidscamera’s in de binnenstad te plaatsen, een vurige wens overigens van Vlaams Belang. Het gezond verstand dicteert dat dergelijke camera’s geen oplossing vormen voor criminaliteit, al lijken sommige partijen daar niet van overtuigd.

Onze lokale N-VA-afdeling, die jammer genoeg niet in het stadsbestuur is vertegenwoordigd, houdt de vinger op de pols en geeft haar standpunt regelmatig via de pers te kennen. Ik doe dat hier op deze weblog. Dat dit met dergelijk stadsbestuur nodig is, is wel duidelijk.

Was ik Amerikaan…

…dan zou ik hoogstwaarschijnlijk voor de democraten kiezen.

Althans, dat is wat het kieskompas USA me vertelt na me 33 stellingen te hebben voorgelegd.

En wat is uw score?

Spaar het milieu: géén witte en gouden gids

Een tekst die niet van mijn hand is, maar die bijzonder nuttige info bevat om het milieu wat te sparen:

Gebruikt u de witte of de gele gids nog? Neen? Allicht niet, zoals de meeste internetgebruikers onder ons. Toch liggen binnenkort de pakken papier – omhuld in een plastiek zakje – weer op onze stoepen. Ach wat, zegt u, ik gooi ze toch gewoon bij het oud papier dat ze in het slechtste geval pas volgende week weer komen ophalen. Juist, maar in tijden van klimaatopwarming en acties voor duurzaamheid is deze berg nutteloos papier, althans voor velen onder ons, een doorn in het oog.

Wist u dat er in België jaarlijks 2.250.000 pakketten worden verdeeld met daarin telkens een exemplaar van zowel de witte als gele telefoongids? En dat elk van die pakketten ongeveer 2,5 kg weegt? Grof gerekend komt dat neer op ca. 5625 ton papier (vijf miljoen zeshonderdvijfentwintigduizend kilogram papier) dat jaarlijks gebruikt wordt voor het drukken van deze telefoongidsen.
Elke telefoonabonnee krijgt dit pakket aan de voordeur geleverd, tenzij hij Promedia expliciet verzoekt dit pakket niet te leveren. Maar waarom zou je dit systeem niet gewoon omkeren en enkel mensen die er expliciet om vragen een setje telefoongidsen bezorgen? Ons land telt immers meer dan 2,4 miljoen internetaansluitingen (meer aansluitingen dus dan dat er pakketten met papieren telefoongidsen verspreid worden). Steeds minder mensen hebben met andere woorden nood aan papieren telefoongidsen. Niet onbelangrijk als je weet hoe milieuvervuilend deze telefoongidsen zijn.
De productie van 1 ton papier in België brengt immers 525 kg CO2-uitstoot met zich mee (cijfers voor 2004). Het aantal pakketten met papieren telefoongidsen herleiden tot 250.000 in plaats van de huidige 2.250.000 is – mits het systeem wordt omgekeerd en rekening houdend met het steeds stijgende aantal internetabonnees – een realistisch uitgangspunt. De potentiële milieuwinst ligt met andere woorden voor het rapen: 5000 ton papier x 525 kg CO2 betekent een besparing van 2.625.000 kg CO2.

Concreter? De electriciteit die we voor 315 huishoudens op een dag opwekken stemt overeen met 1 ton CO2. Een (jaarlijkse) besparing van 2.625.000 kg CO2 stemt met andere woorden overeen met ca. 826.875 huishoudens die met hun electriciteitssverbruik gedurende een dag geen CO2-uitstoot veroorzaken.
Redenen genoeg om met de mensen van Promedia rond de tafel te gaan zitten dus. Ik zou er ook graag de Ministers bevoegd voor Milieu en/of Duurzame Ontwikkeling bij betrekken. Want met dossiers als deze kunnen ze heel concrete stappen zetten om de Kyoto-doelstellingen een flinke stap dichterbij te brengen.

Surf nu alvast naar www.1207.be en vul het formulier in om dit ongewenste pakje in de toekomst niet meer op de stoep te krijgen.

Het nieuwe jaar 2008

Het nieuwe jaar 2008 is twee volle dagen oud.

In Kenia stierven tientallen mensen de vuurdood omdat de kerk waarin ze schuilden in brand was gestoken.

Bij een bomaanslag in Sri Lanka verloren twintig mensen het leven.

In Algerije stierven drie doden bij een bomaanslag.

In Duitsland vriest een vondeling dood naast de plaatselijke vondelingenschuif.

In Brussel houdt de terreurdreiging aan.

En meer lokaal geeft het stadsbestuur van Aalst nog altijd aan dat ze géén rekening houdt met de eigen bevolking maar beslissingen neemt die gebaseerd zijn op eigenbelang en vriendjespolitiek.

Kortom, 2008 lijkt geen haar beter te zullen worden dan 2007 of alle jaren daarvoor.

Anderzijds zijn er honderden mensen die zich elke dag weer belangeloos inzetten voor de medemens.

De mens is een wezen dat leeft in uitersten en waarbij het ergens in de ontwikkeling is foutgelopen. In vrede samenleven met respect voor (het bezit van/de mening van/…) de andere is jammer genoeg niet de evidentie die het zou moeten zijn.

De mensheid heeft nog een hele lange weg te gaan…