Het ware gezicht van paars…

… werd vandaag schitterend getoond door interim-minister van buitenlandse zaken, Karel De Gucht.

In De Standaard beweert hij dat men geen regering heeft kunnen vormen omdat CD&V/N-VA het land blokkeerden en omdat ze niet in staat zijn akkoorden te sluiten.

De Gucht bewijst hiermee dat hij samen met Verhofstadt de verpersoonlijking is van het principe ‘macht omwille van de macht’. Met andere woorden, mocht OpenVLD aan zet zijn geweest, dan zouden ze makkelijk een regering hebben kunnen vormen door zowat alles aan de Franstaligen toe te geven. Dankzij die toegevingen krijgen ze dan de postjes die ze zo graag wensen, net zoals het de voorbije acht jaar is gebeurd.

Woorden als eergevoel, trouw, beloftes nakomen, enz. zijn aan De Gucht niet besteed. Ach, verkoop en verraad Vlaanderen maar, zolang ik maar m’n zitje op buitenlandse zaken heb. Dat en niets anders is de gedachtengang van deze liberaal.

De Gucht vergeet dat het onder meer zijn partij is die door de kiezer is afgestraft, en in alle arrogantie blijft hij zich verder voordoen als hét grote geweten. Nu begint hij zelfs al de staatshervorming in vraag te stellen.

Ik meen dat de Gucht op zijn buitenlandse reizen iets teveel in Afrika en bij de dictatoriale regimes in Azië heeft gelogeerd. Hij begint zowaar de trekken te krijgen van een echt dolgedraaid stamhoofd.

Wat Vlaanderen betreft, is De Gucht echter nog altijd het door en door slechtste wat onze bevolking kon overkomen.