Kroniek van een aangekondigd resultaat

Het gebeurt zelden, maar af en toe moet een blogger eens flink herhalen wat hij/zij in het verleden schreef. In dit geval wil ik even m’n bericht van 11 juni 2007, de dag na de federale verkiezingen, herhalen.

Nu de rooms-blauwe coalitie op niets lijkt te eindigen, blijkt dat ik na één dag al wist wat nu na bijna 150 dagen duidelijk wordt: we splitsen het land maar beter…

Hoezo, moeilijke regeringsvorming?

Iedereen blijft maar zagen zeggen dat de regeringsvorming bijzonder moeilijk zal verlopen. Ik geloof daar niet in. Of beter: ik geloof niet dat die regeringsvorming moeilijk moet zijn.

De huidige situatie is eenvoudig: aan de ene kant zijn er Vlaamse partijen die allen zonder uitzondering – zelfs Groen! – ervan overtuigd zijn dat een staatshervorming absoluut noodzakelijk is om de problemen beter te kunnen aanpakken.

Anderzijds zijn er de Waalse partijen CDH en MR maar eigenlijk zeker ook de PS die luidop verkondigen dat een staatshervorming niet alleen niet gewenst is, maar dat ze er zelfs niet eens willen aan meewerken.

Goed dan, indien de Waalse partijen geen hervorming wensen door te voeren, indien zij de problemen in ons land niet wensen op te lossen op de best mogelijke manier, dan komt er gewoonweg geen federale regering en splitsen we het land maar best meteen.

Dát en niets anders is de enig mogelijke oplossing uit de impasse die zich nu stelt. Tenzij… één van beide partijen overstag zou gaan. Maar ik geloof nooit dat dat zal gebeuren. Wie dat doet, aan welke kant van de taalgrens ook, wie ook maar de minste toegevingen doet na de verklaringen van de afgelopen dagen en uren, zal het gelag bijzonder zwaar betalen bij de volgende verkiezingen (al binnen twee jaar).

Het is nu aan de politici om niet alleen hun eigen toekomst maar vooral de toekomst of geen toekomst van het land te bepalen. En daar doen ze best niet te lang over…