Wist u dat er in Vlaanderen elk jaar 1139 mensen zelfmoord pleegden en waarschijnlijk heel wat meer mensen een niet-geslaagde poging achter de rug hebben?
Dat betekent dat er jaarlijks bijna evenveel mensen zich van het leven beroven als er verkeersdoden zijn (zo’n 1500 per jaar).
‘n Logisch mens zou er van uitgaan dat het geestelijke welzijn op z’n minst evenveel belang geniet bij de overheid als het fysieke welzijn.
Om dat even na te gaan ben ik even gaan kijken in het Vlaams regeerakkoord. Over veiliger verkeer staan diverse concrete actiepunten. Dat is maar goed ook.
Over zelfmoord staat letterlijk één vaag zinnetje:
Via een meerjarenplanning versterken we het aanbod van de centra voor geestelijke gezondheidszorg onder meer met het oog op zelfmoordpreventie en het behandelen van depressies.
Ik moet bekennen dat het grote verschil in aanpak me zwaar opvalt.
Dat mensen zelfmoord plegen is eigenlijk niet verrassend, ook al is het een bijzonder grote stap voor iemand om zichzelf van het leven te beroven.
Immers, we werken gemiddeld acht uur per dag, slapen acht uur per dag, zijn nog enkele uren bezig met transport van en naar het werk, hebben nog wat thuiswerk, enz. Dat betekent dat er dagelijks met moeite nog wat tijd overblijft voor sociale ontspanning. Bovendien sluit iedereen zich tijdens die korte sociale tijd meer en meer op in het eigen cocon.
Misschien moet de regering naast de terechte aandacht aan de verkeersveiligheid ook de nodige aandacht schenken aan het sociale geesteswelzijn van de mensen. Al denk ik, in conclusie, dat het voor een groot deel bij de mensen zelf ligt. Maar wie zet de eerste stap?
Tsjah.. het is een put waar je maar heel moeilijk uitgeraakt. Het lijkt des te gemakkelijker om er dieper in te vallen. De juiste mensen om je heen is al een hele stap, denk ik.
Ik heb jarenlang met het idee rondgelopen er een eind aan te maken . Ben naar een ander land getrokken , heb een nieuwe relatie en alles gaat goed . Niet te verwonderen dat er in Belgie zoveel zelfmoorden zijn !
Hoe hou je het immers uit in een samenleving waar drugs, alcohol, en andere vormen van escapisme zo vrijuit getolereerd en zelfs aangemoedigd worden , waar de onverschilligheid , egoisme, naijver zo sterk aanwezig zij
Belgie is ziek , heel ziek , een plaats waar tot in de psychiatrieen toe met leedvermaak gekeken word naar iemand die aan het zinken is BELGIE ZIEK en dit is niet een fenomeen die enkel kan opgelost worden door de regering . Voor Vlamingen telt maar een ding status, geld,
presteren kost wat kots en als het moet door de medemens de grond in te boren. Les Boch du Nord