Noodgedwongen beknibbelen op uitgaven

Morgen stijgen de brandstofprijzen naar nooit geziene hoogten. Diesel krijgt een maximumprijs van maar liefst 1,401 euro per liter. Gelukkig betaalde ik daarnet bij Dats slechts 1,203 euro per liter. Die hoge prijs, waarvan een schandalig deel naar de fiscus gaat, begint stilaan onbetaalbaar te worden, zeker voor de minder begoede medemens.

Jammer genoeg is er absoluut geen alternatief. Het openbaar vervoer? Sorry, kan helemaal niet en wel om twee grondige redenen:
a. de reistijd zou al gauw meer dan verdubbelen, wat een ernstige aanslag zou betekenen op het gezinsleven
b. mocht 10% van de autobestuurders overschakelen op de trein, dan zou dit een absolute chaos betekenen. Nu al zitten de spitsuurtreinen overvol en kan er niets meer bij. En dan hebben we het nog niet over de vertragingen en stakingen die nu al te regelmatig de treinreizigers gijzelen.

Wat kunnen we dan wel doen om die hoge brandstofprijzen op te vangen? Eenvoudig: ernstig besparen op andere zaken.
Geen snoepjes of broodjes meer op kantoor, geen diverse kleine aankopen zoals CDs en kantoormateriaal of extra’s uit de supermarkt, een pintje minder op café, of geen grotere aankopen zoals computermateriaal en dure cadeaus.

Dat is uiteraard een slechte zaak voor de economie en vooral voor de kleine zelfstandige die ik zelf als zoon van zelfstandigen zo genegen ben.

Maar zolang men niet met alternatieve energiebronnen, die volgens mij zeker bestaan maar waarvan het bestaan wordt verzwegen zolang er olie voorradig is, op de proppen komt en zolang we een pnder meer dankzij de fiscus hoge brandstofprijs moeten betalen, zal de dalende koopkracht bepaalde delen van de economie steeds zwaarder treffen.

Wat kan je als regering van een klein land daartegen beginnen?

N-VA blijft Vlaanderen én de kiezer trouw

De splitsing van de kieskring B-H-V:

Na de stemming in de Kamercommissie (7 november) riep de Franse Gemeenschapsraad een belangenconflict in. Dit beproefd vertragings- mechanisme zorgt ervoor dat de kwestie eerst bij het Overlegcomité (60 dagen), nadien bij de Senaat (30 dagen), weer bij het Overlegcomité (30 dagen) en dan opnieuw in de kamer komt. Na het aflopen van de procedurele termijn kon het wetsvoorstel tot splitsing van B-H-V op de agenda komen van de plenaire vergadering van de Kamer. Dat gebeurde. Verwacht werd dat de Franstaligen meteen opnieuw een belangenconflict zouden inroepen maar zij eisten arrogant dat de Vlamingen het maar van de agenda moesten houden, anders zouden de Vlamingen … Die dreigende taal maakte weinig indruk en CD&V/N-VA agendeerde de splitsing wél. Dit ondanks de VLD die het Vlaams front doorbrak en voor uitstel pleitte. Ondanks alle druk hielden de N-VA en het kartel stand en werd de parlementaire procedure voortgezet. Waarop de Franstaligen amendementen indienden. Opnieuw een vertragingsmechanisme want de Raad van State moet nu die tekstaanpassingen bekijken. De Franse Gemeenschapscommissie in Brussel (COCOF) riep vrijdagmiddag 9 mei unaniem een belangenconflict in. Hiermee moesten de Franstaligen terugkomen op hun eerder dreigement, dankzij de onverzettelijkheid van het Vlaams kartel.

We beseffen uiteraard wel dat de feitelijke splitsing hiermee nog niet gerealiseerd is. Later kan ook het Waals parlement dit nog doen. Uiteindelijk kunnen 15 senatoren het wetsvoorstel ook nog naar de Senaat evoceren waar het dan opnieuw in commissie en plenaire moet gestemd worden. Wordt dus vervolgd.

CD&V/N-VA wil altijd een onderhandelde oplossing onderzoeken indien B-H-V zo sneller kan gesplitst worden, maar dat wordt sowieso onmogelijk gemaakt door de absurde tegeneisen van de Franstalige partijen (zoals de uitbreiding Brussel door de annexatie van Vlaamse gemeenten of de benoeming door de Vlaamse regering van Franstalige kandidaat-burgemeesters die provocatief de taalwetten overtreden).

Dat de Franstalige vertragingsmanoeuvres duidelijk maken dat “het Belgisch model” niet functioneert kan de N-VA niet bepaald deren. Dat volgende verkiezingen ongrondwettelijk zouden zijn zonder regeling van B-H-V (zie het arrest van het Grondwettelijk Hof) maakt het fiasco van het (door de Franstaligen aanbeden) “Belgisch model” alleen maar duidelijker.

De hervorming van de Belgische staat:

De N-VA trad niet toe tot de federale regering maar wil wel mee onderhandelen over een staatshervorming. Het feit dat er zonder de steun van de N-VA geen regeringsmeerderheid is onder de Vlaamse leden van de kamer van Volksvertegenwoordigers zorgt voor een interessante positie. Onder druk van CD&V/N-VA werd 15 juli als deadline ingeschreven in het regeerakkoord. Zonder akkoord over de staatshervorming vóór het parlementair reces is er dan geen federale regering meer.

CD&V/N-VA verhoogde de politieke druk nog via de Vlaamse regering: de Vlaamse regering wil 400 miljoen euro reserveren zodat de federale entiteit België de Europese begrotingsnormen kan halen op voorwaarde dat er op 15 juli een staatshervorming komt. “Maar op de Franstaligen maakt zoiets geen indruk. De eerste Franstalige politicus die de begroting en de staatsschuld echt een probleem vindt, die moet nog geboren worden”, merkte Luc Van der Kelen in Het Laatste Nieuws scherp op.

Het federaal regeringsbeleid:

Wat goed of aanvaardbaar is wordt gesteund door de Kamerleden van de N-VA, maar indien nodig formuleert de N-VA scherpe kritiek op de beleidsintenties van de federale regering en van bepaalde ministers. Zo nam senator Louis Ide de versoepeling van de contingentering op de korrel als anti-Vlaamse maatregel, waarvoor hij veel lof kreeg in de gespecialiseerde medische weekbladen De Huisarts en de Artsenkrant. De N-VA-Kamerleden Sarah Smeyers en Flor Van Noppen bekritiseerden respectievelijk de beleidsnota’s van cdH-minister van Werk Joëlle Milquet (vooral wegens de maatregel om werklozen die zich verplaatsen om aan een job te raken een premie van 75 euro te geven) en van PS-minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx (vooral omdat zij het overtollig aantal afgestudeerde Waalse artsen wil regulariseren).

B-H-V en l’enclave Bruxelles

Brussel-Halle-Vilvoorde mag niet gesplitst worden volgens de gewest- en taalgrenzen want dan kunnen de Franstaligen later volgens het volkenrechtelijk principe “uti possidetis” geen aanspraak meer maken op die Vlaamse territoria. Dat stelde Christian Behrendt, professor grondwettelijk recht aan de Université de Liège, woensdag 7 mei in een interview met Le Soir. Zo weet u meteen waarmee Franstalige academici bezig zijn.

Maar dat dit geen puur academisch hersengespin is bleek uit het debat in de Franse Gemeenschapscommissie waar het belangenconflict tegen de splitsing van B-H-V voorlag. Daar verklaarde Anne-Sylvie Mouzon (PS): “De PS kan niet aanvaarden dat er zo een interne grens wordt gecreëerd. Het zal een staatsgrens binnen de staat zijn die de splitsing van het land zal vergemakkelijken. Met Brussel als een enclave binnen Vlaanderen”.

Tijdens de onderhandelingen in Hertoginnedal (zomer 2007) legden de Franstalige partijen al de tegeneis op tafel: gebiedsuitbreiding van het Brussels Gewest door de annexatie van Sint-Genesius-Rode om zo de corridor tussen Brussel en Wallonië te realiseren.

En toch zijn er nog Vlaamse opiniemakers die vinden dat de Vlaamse politici zich wat inschikkelijker moeten tonen ..

B-H-V in 2 minuten

Het mag dan slechts 5 minuten politieke moed vragen om het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen, heel wat mensen vragen zich af waarom politici dat zo belangrijk vinden.

Voor wie de hele zaak niet zo goed begrijpt is er nu deze PowerPoint-presentatie. Het legt u in 2 minuten uit waarom dit dossier zo belangrijk is en waarom het uiteindelijk gaat om pure discriminatie en ongrondwettelijke acties van de Walen tegenover de Vlamingen.

Jammer dat de pers er niet in slaagt om dit dossier eens aan hun lezers uit te leggen.

Eén voor twaalf voor de politie

Het is ver gekomen in onze hoofdstad. Een Vlaming die een verkeersovertreding begaat wordt beboet (150 euro!), terwijl op net hetzelfde moment en in dezelfde straat Afrikanen zwaardere overtredingen maken en onbeboet blijven.

Het is dan ook niet meer dan logisch dat de Vlaming in kwestie klacht heeft neergelegd wegens racisme.

Het is meer dan een vaag teken aan de wand wanneer de gewone Vlaming een boete krijgt aangesmeerd omdat hij of zij twee kilometer te snel rijdt, terwijl de echte criminelen met rust worden gelaten of worden gedoogd omdat men schrik heeft van de etnische reacties die een eventueel optreden teweeg kunnen brengen.

Het is met de criminelen (of ze nu van vreemde oorsprong zijn of niet) en bepaalde etnische groepen zoals met de klimaatopwarming: indien we nu de nodige maatregelen nemen en optreden, kan er nog iets aan worden gedaan. Anders is het te laat, en dan zijn de gevolgen niet meer te overzien…

In dit PDF-bestand kan u het hele verhaal lezen.

Waar is de Vlaming?

bron: zaza

Dubbele standaard bij de parketten

Enige tijd geleden kreeg ik door de Aalsterse wegpolitie een boete van €50 aangesmeerd omdat ik twee kilometer te snel reed (52 i.p.v. 50) om elf uur ’s avonds toen er nauwelijks iemand op de baan was.

Ik weigerde de boete te betalen omdat dit zuivere pesterij was van de politie en ik op dat uur liever op de weg let dan voortdurend naar de kilometerteller te staren om te zien of ik net onder of net boven de 50 per uur rijd.

Mijn argumenten werden door het parket in Dendermonde niet aanvaard. Ik kreeg een aanmaning om alsnog de boete te betalen of anders voor de rechter te verschijnen. De reputatie van de politierechter in Dendermonde kennende, besloot ik maar om de boete alsnog te betalen.

Wat een verschil met het parket in Brussel! Daar mag je als allochtoon een molotov-coctail en stenen naar een politiewagen gooien, en je komt er hooguit van af met een tweetal uur gastvrijheid bij de politie. Geen boete, geen rechtzaak, niets… Want, oordeelt het parket, als je dit doet dan is dat niet voldoende om je aan te houden en dan ben je geen gevaar voor de samenleving.

Besluit: ik als argeloze gewone burger wordt als crimineel behandeld en moet eventueel voor de rechter verschijnen omdat ik twee kilometer te snel rijd en word als een pak gevaarlijker beschouwd dan een allochtoon die geweld pleegt.

Mijn laatste sprankeltje hoop op rechtvaardigheid berust bij het parket van Beveren, waar een klacht van mij loopt tegen een beruchte kwakzalver wegens schending van privacy en laster. Gelukkig ken ik daar via via enkele mensen die de verwerking van de gegronde aanklacht kunnen bespoedigen indien dat nodig zou blijken. Maar eigenlijk zou ik de invloed van die mensen niet hoeven te gebruiken.

Het mag dan ook niet verwonderen dat ik een deel van de oorzaak van het succes van extreem-rechts leg bij de parketten. Vrouwe justitia lijkt er al een lange tijd niet meer te vertoeven.

Dank aan politie Aalst

Vandaag moest ik om persoonlijke redenen een klacht neerleggen bij de politie van Aalst.
Ik moet zeggen dat ik bijzonder goed ben geholpen door een heel behulpzame en attente inspecteur.

Ik wil de politie van Aalst en met name de inspecteur in kwestie dan ook danken en proficiat wensen voor de professionele hulp die ik bij de hen vandaag heb gekregen.

Als het goed is, vertel ik het ook!

Doffe bestuursellende in Aalst

Wie gedacht had dat na achttien jaar Annie De Maght en na 18 jaar wanbestuur door SP.a en VLD er in Aalst een nieuwe wind zou waaien, kwam het voorbije anderhalf jaar al flink bedrogen uit.

Schepen van steekpenningen mobiliteit Stylemans heeft immers beslist om de stad doormidden te snijden door de hoofdader in het centrum, de Sint-Annabrug, enkel richting te zullen maken. Zijn zoveelste flater, na het verlenen van een bouwvergunning aan het illegale Denderhof (zie hier).

Hij is echter niet de enige in het stadsbestuur die de flaters verzamelt. Met de extra parkeerkaart voor een kwartier gratis parkeren heeft de stad zich flink belachelijk gemaakt.

De Hopmarkt ligt er nog altijd als in een oorlogsgebied bij. Er is al lang beslist om een asfaltlaag te leggen, maar enkele mensen in het schepencollege houden deze democratisch genomen beslissing tegen. En als klap op de vuurpijl gooien ze de kans op het maken van een mooi groot plein geheel overboord door er een of ander gebouw op te plaatsen. Wég mooi en groot plein.

Ook op de parkeerplaatsen wordt flink beknibbeld. Och ja, over een jaar of vijf komen er wel bij via de ondergrondse parking op de Hopmarkt, maar ondertussen verdwijnen meer dan zestig parkeerplaatsen in de Nieuwstraat (al wordt die wel terecht verkeersvrij gemaakt), verdwijnen binnenkort de plaatsen op het Colinetplein en zal het Keizersplein ook nog plaatsen verloren zien gaan, om nog te zwijgen van de megalomane plannen van de schepen van ruimtelijke ordening, die door zijn attitude niet eens zijn ambtenaren bij zich kan houden.

Kortom, wie dorst naar flink wat kafka en onzinnig bestuur kan in Aalst bij het stadsbestuur terecht.

Brief van een Vlaamse slaaf…

<overgenomen tekst>

In de Artsenkrant lees ik dat zelfstandigen vanaf 1 januari ‘08 zich verplicht moeten verzekeren voor kleine risico’s – wat ik goed vind – maar de bijdrage zal afgerekend worden naar gelang het inkomen. Ondertussen worden 35.000 mensen per jaar ons land binnengepompt – wettelijk – in het kader van familieherenigingen. Volgens het Nieuwsblad heeft Buitenlandse Zaken aanbevolen zeer ruim te zijn in de toelatingen. Het gaat veelal om (oude) Turken, Noordafrikanen, Kosovaren enz… Zonder hier ooit een dag gewerkt te hebben, zonder enige taalkennis en zonder te zullen moeten werken (vaak gaat het om prille vijftigers – hier worden de autochtonen door de RVA afgejaagd) zijn ze direct in orde met de ziekteverzekering – ook kleine risico’s, mits een kleine bijdrage van hun familie.

Terwijl ik dit schrijf heb ik een Russisch-Kazaks kindje laten opnemen op pediatrie met acute mastoïditis. Ze liggen op een éénpersoonskamer – er is beperkte kennis van het Nederlands. Ze kunnen er altijd bij blijven want ze werken toch niet. Grootvader en grootmoeder Kazak zijn er ook bij. Ze hebben mij al dadelijk verteld dat bij invullen van papieren voor ‘dringende opname’, zij helemaal niets moeten betalen.

Mijn kleindochter heeft hier ook op pediatrie gelegen op een éénpersoonskamer. Mijn zoon heeft véél opleg betaald. Het was ook dringend.

Lijdzaam moeten wij toezien hoe ons land op elk gebied leeggeplunderd wordt. Ik verwijs hierbij naar een artikel in een anti-Vlaamse Vlaamse krant waarbij de lof wordt gezwaaid van een Brussels ziekenhuis waar Vlamingen worden veracht. En niet in hun taal worden bediend. Maar wel vreemdelingen. Enfin, als ik deze onterende situatie vol hou en tot mijn 65ste werk, zal ik 35/45 van mijn wettelijk pensioen trekken. Dat zal toch al gauw 500 euro zijn. Uiteraard zal ik moeten blijven verder betalen voor mijn kleine risico’s. Tenslotte ben ik maar een autochtone Vlaamse slaaf.

Dr. L. Brondeel,
Neus- Keel en Oorziekten
Lede

P.S. Ik heb ook al minimum vijf plastische neuscorrecties uitgevoerd bij asielzoekers, met goedkeuring van de desbetreffende OCMW’s. Zuiver functionele problemen. Volledig terugbetaald. Gratis voor de allochtoon.

Laat Vlaanderen niet degraderen, Yves

www.degradatie.be

Beste Yves Leterme

We hopen dat je goed bent hersteld en er met volle moed weer tegen aan kan gaan. Er is immers gemor op onze tribunes.

Je wil toch niet naar provinciale?

800.000 kiezers kochten op 10 juni een kaartje voor de beloofde Champions League-staatshervorming. Maar wat krijgen we voorgeschoteld? Met moeite provinciaal voetbal. Er wordt niet gespeeld voor de vette vissen (zoals gezondheidsbeleid of regionalisering arbeidsmarkt, fiscale autonomie), wel voor brokjes van borrelnootjes (wereldschokkende dingen zoals: participatiefonds, landbouwrampenfonds… ). Dat is niet wat je ons beloofde. Vlaanderen en Wallonië hebben het recht (en de plicht) om op nationaal niveau te spelen.

Je wou toch aanvallend en attractief voetbal brengen?

Doe dan toch geen beroep meer op je veteranenploeg “De Wijze Oude Krokodillen”. Met verwende vedetten maak je geen goede competitie. Stoere verdediger Jean-Luc Dehaene zei in 2007 toch zelf nog “ik ben een politicus van de vorige eeuw”? Laat hem dus maar uitrusten op de tribune. Je koninklijk verkenner Herman Van Rompuy wil alleen zelf scoren; voert je tactische instructies niet uit en tackelde je de afgelopen maanden zelfs een paar keer op training (met de voet vooruit!). Laat ze thuis!
Je hebt op je reservebank toch genoeg jong en aanvallend talent?

Je kopt toch niet in eigen doel?

Sedert de door je Vlaams Kartel met glans gewonnen verkiezingen van 10 juni hebben zowel je tegenstanders als je zogezegde medestanders je al twee keer belet het winnende doelpunt te scoren. Net dan komt de weggestuurde trainer Guy Verhofstadt terug. Precies die wilden de Vlaamse kiezers niet meer.

Nu leg je de lat op 15 juli. Het is duidelijk dat ze je dan terug met plezier de mist zullen zien ingaan. Drie keer mislukken is teveel, Yves. Als je plat op de buik gaat, zullen je 800.000 kiezers je niet meer geloven. Dan word je een omgekeerde Jean-Marie Pfaff. In dertien maanden “from hero to zero”. Blijf koelbloedig! Ook als het op 14 juli op strafschoppen uitdraait. Opteer voor vertrouwen en woord houden in plaats van plat opportunisme.

Geen resultaat? De trainer buiten!

We rekenen op je, trainer Leterme, om de beloften van het (tussen)seizoen waar te maken. Anders dreigt er, tegen alle kartelbeloften in, een regering zonder staatshervorming te komen. Het is crisistijd. Zowel je assistent-trainer Bart De Wever van het N-VA-team als je beloftentrainer Bert De Brabandere van JongCD&V hebben zich al tegen het huidige akkoord gekeerd. Maar ze blijven wel “het vertrouwen” in het Kartel en zijn trainer behouden. Je weet wat dat betekent. Vraag het maar eens aan Hugo Broos of Frankie Vercauteren. Zij ervaarden ook wat de volgende stap is. Dat wensen we je niet toe, Yves. Voetbalverslaggever Rik De Saedeleer zijn leuze was “drie seconden zijn voldoende”. Wel Yves, vijf minuten politieke moed zullen volstaan. Anders wordt het twee keer een gele kaart. En dat is rood, dat weet je. Succes!